Πάμε πόλεμο;

Τι έγινε ρε παιδιά σήμερα;

Μόλις έχω σηκωθεί από τον ύπνο μου και κατευθύνομαι προς την κουζίνα να βάλω σοκολατένια δημητριακά και γάλα να ανοίξει το μάτι και τα λοιπά, -γιατί χωρίς σοκολατένια δημητριακά δεν ανοίγει το μάτι και μη μου μιλάτε για εμετικά του τύπου "αα αν δεν έχω πιει καφέ μη μου μιλάς" -Ουστ ρεμωρή απ' δω.
Στα μισά της διαδρομής ακούγεται ένας εκκωφαντικός ήχος.
"Να δεις που θα ακολουθήσει και ο γνωστός ήχος που συνοδεύει τη ρίψη βλήματος" σκέφτομαι και με έναν κάποιο χαριτωμένο πανικό τρέχω μέσα στο σπίτι να βρω που να χωθώ σε περίπτωση που, να έχω κάνει την προσπάθεια μου να επιβιώσω ρε παιδάκι μου.
Εν τέλει τα μαχητικά ήθελαν λέει, να βγουν φωτογραφίες με την Ακρόπολη λέει...
Τι να πω κι εγώ... Έβαλα τα δημητριακά και μία ακόμα υπέροχα χαοτική μέρα, ξεκίνησε.

Κύριος κύριος Φίλιππος

Όλα έγιναν σαλάτα. 

Καθώς περπατούσα με άτομο σε κλασικά νυχτερινά μονοπάτια, λίγο αργότερα αφότου μου εξομολογήθηκε πως δεν έχει φάει ποτέ στη ζωή του τζατζίκι, μου θύμισε μία όμορφή ιστορία σχετικά με ένα παιδί. Το εξφάιλ της υπόθεσης ήταν ότι σήμερα σκεφτόμουν πολύ έντονα αυτό το παιδάκι. 

Back when tigers used to smoke, παιδάκι σε καλοκαιρινό "σχολειό" τα πρώτα τρία χρόνια της θητείας του, έχει δώσει την εντύπωση ότι απλώνονται οι ικανότητες του και σε άλλο φάσμα. Εν τέλει το παιδάκι είχε απλώς ένα θέμα με την ακοή του, πράμα που δυσκόλευε την επικοινωνία. Τέταρτη χρονιά κατά τη διάρκεια προβολών στο τέλος της μέρας, παίζει αναρχικά από συνήθεις ύποπτους σε ανύποπτο χρόνο ένα μεσημέρι, το παιδί με το κόκκινο μπαλόνι. Παιδάκι κολλάει παγωμένο όρθιο μπροστά στην ταινία και έκτοτε έπαθε εμμονή. Τι συνέβαινε άραγε στο μυαλό του παιδιού; Στη ζωή του; Πόσο μπορεί να ταυτίστηκε με την ταινία; Με το που τελείωσε τη ζήτησε ξανά και ξανά σχεδόν με κλάματα. Ήρθαν κι οι γονείς και ρώτησαν πώς την έλεγαν την ταινία γιατί τους έφαγε στο σπίτι! Το κατά τ'άλλα δύσκολο και άτακτο παιδάκι είχε κάτι σπουδαίο μέσα του. Επίσης θέλω να σας πω ότι αυτό το παιδάκι λάτρευε το φαγητό. Αναζητούσε με πάθος οτιδήποτε μπορούσε να φαγωθεί. Είχε και έναν εξίσου δυνατό φίλο τον Ιωάννη. Μαζί μπορούσαν να νικήσουν οποιονδήποτε έμπαινε εμπόδιο ανάμεσα σε αυτούς και το φαγητό τους! Είναι να μην τα συμπαθείς τόσο πολύ τα παιδιά; Μέχρι να καθρεφτίσουν τα κακώς κείμενα των μεγάλων που κάνουν παρέα, τα παιδιά είναι θησαυρός. Με παιδιά μου αρέσει να συνεργάζομαι, να παίζω και από αυτά να μαθαίνω να μην ξεχνάω το πιο σημαντικό. Να είμαι παιδί όσο κι αν αλλάξει η όψη μου. 

Αποφάσισα λοιπόν να μαζέψω κι άλλες τέτοιες σημαντικές αναμνήσεις που σχεδόν τις έχω ξεχάσει. Όποιος θα ήθελε να με βοηθήσει να θυμηθώ, παρακαλώ μη διστάσει. 

Ερχόμουν λοιπόν βιαστικά, για να ανοίξω το καινούργιο κεφάλαιο "ιστορίες για αγρίους", όταν ανοίγοντας τους φακέλους για να βρω μία σχετική φωτογραφία τα έκανα όλα σαλάτα. Είδα με τα μάθια μου και τρόμαξα ένα σωρό ιστορίες για αγρίους, όμορφες και μη. Και τώρα; 

Υ.Γ. ΑΤΟΜΟ ΦΑΕ ΤΖΑΤΖΙΚΙ, ΔΕΝ ΠΑΣ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΛΑ. ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΓΙΑΤΙ ΑΝΤΕΔΡΑΣΑ ΤΟΣΟ ΨΥΧΡΑΙΜΑ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ, ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΕΧΩ ΦΡΙΚΑΡΕΙ.

Ακριβοθώρητη αφού

Σάββατο βράδυ.

Ο κόσμος με τρομάζει.
Πολύ.
Κι αυτοί κι αυτοί και οι αριστεροί και οι δεξιοί
και οι αναρχικοίστρατιωτάκια και οι "μύκονόοοοος"
και οι σελφιζ και οι θεοί σας και οι δαίμονές σας και η ανάγκη να είσαι μέρος ομάδας ή παγιδευμένος στο στενό εγώ σου που υπερπροβάλεις διαρκώς κι η φοραδά μας χέστηκε στ'αλώνι.
Και τα ψέματα. Και η εκούσια παρατεταμένη ακινησία.
Κι εγώ με τρομάζω. Κι εσύ, όσο πιο κοντά σε φέρνω, γιατί σου λείπει το μέτρον το άριστον. Κι όταν στέκεσαι κοντά στο σημείο αναφοράς με τρομάζεις γιατί είτε μου μοιάζεις πολύ, είτε δε μου μοιάζεις όσο θέλω. Κι όλο ξανά σε μία εβδομάδα από την αρχή.
Να βάλω μουσικούλα;

Υ.Γ. Η κυρία Μαστραλέξη, γιατί έχει στα ράφια της κουζίνας δίπλα στα φαγώσιμα τη βαφή για τα μαλλία;
Αλλόκοτα πράματα!
Υ.Υ.Γ Κι αυτός ο τύπος 
κι ετούτες εδώ με τρομάζουν επίσης

Π;Υ.Ο.Ν.

Που

Υπάρχει

Ολούθε 

Νόημα 

;

Ο αλτρουιστής εσκιμώος

Η κόκα του Τανχαμών

Σήμερα, αυτό που με έκανε να αισθανθώ άβολα, ήταν μία ανάμνηση.
Υπήρχαν μανάδες, ανάμεσά τους και η δική μου, που ναι μεν σε άφηναν (μετά από γκρίνια) να πιεις κόκακόλα-κόλα, αλλά στην αραίωναν με νεράκι γιατί πίστευαν πώς έτσι ξόρκιζαν το κακό της χημείας.
Την έκαναν πιο ελαφριά;
Πιο άκακη;
ΓΙΑΤΙ ΜΑΜΑΔΕΣ;
ΤΑ ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΑ ΑΡΑΙΩΜΕΝΑ 'Η ΜΗ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΩΣ 'Η ΑΛΛΩΣ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ.
...Και μάλιστα δεν έβαζαν νερό σε μορφή πάγου τουλάχιστον, γιατί έτσι η κόκακόλα-κόλα γινόταν ακόμα πιο κακή για τα "λαιμά σου"
Έτσι η υγρή μορφή του νερού μέσα στο αναψυκτικό του διαβόλου, απλά σε έκανε να φαίνεσαι εξαιρετικά σκατίφλωρας και σου χάλαγε και το ουμάμι. Και εννοείται ότι δεν έκανε καθόλου αθώα τη χημεία που έπεφτε μέσα σου.
Καλύτερα να μην έπινες ποτέ κόκακόλα-κόλα.
Να σου έχτιζαν ένα ρολάκι "δεν πίνω αναψυκτικά από άποψη"
Ή έστω να σου έβαζαν άπειρα παγάκια και να ήσουν το on the rocks αλάνι της οικογένειας θυσιάζοντας τα λαιμά.
Τα σκέφτομαι όλα αυτά από το πρωί και πάω να σκάσω...

BeYouΤί;Fool!

Όταν κοιμάμαι μιλάω πολύ. Αυτό δεν είναι πάντα καλό!

Κάποιες φορές, όταν δεν κοιμάμαι, σε ανύποπτες στιγμές, σκέφτομαι φωναχτά "ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ" και είναι οι στιγμές που αυτό, μου είπε κάτι. 

Χωρίς ζόρι, κάτι από τον έξω κόσμο ήρθε σαν τεράστιος μαγνήτης και τράβηξε κάτι από τον μέσα κόσμο για να δώσει συνέχεια στο παραμύθι.

Και κάπου εκεί ξεκινάει μία κίνηση σα χορός, σα χείμαρρος.

Σαν την μπουκοφσκιά, που ο λαός γνώρισε μέσα από μία διαφήμιση -δυστυχώς ή ευτυχώς-  

Αν δεν βγαίνει από μέσα σου ορμητικά σε πείσμα όλων,
μην το κάνεις.
Αν δε βγει απρόσκλητο
από την καρδιά κι απ’ το μυαλό σου κι απ’ το στόμα
κι απ’ τα σωθικά σου,
μην το κάνεις.
Αν κάθεσαι με τις ώρες και κοιτάς την οθόνη του υπολογιστή σου
ή σκύβεις σαν καμπούρης πάνω από τη γραφομηχανή σου
ψάχνοντας βασανιστικά τις λέξεις,
μην το κάνεις.
Μην το κάνεις για τα λεφτά
Ή για τη δόξα,
Ας’ το καλύτερα.
Αν το κάνεις γιατί νομίζεις πως θα σου φέρει
γυναίκες ή άντρες στο κρεβάτι σου,
μην το κάνεις.
Αν κάθεσαι εκεί πέρα και
γράφεις ξανά και ξανά τα ίδια και τα ίδια,
μην το κάνεις.
Αν ζορίζεσαι όταν σκέφτεσαι να το κάνεις,
τότε μην κάνεις.
Αν προσπαθείς να γράψεις όπως άλλος,
ξέχνα το.
Ας το καλύτερα.
Αν περιμένεις να βγει μουγκρίζοντας από μέσα σου,
τότε περίμενε υπομονετικά.
Κι αν δεν βγει με βαθύ βρυχηθμό,
κάνε κάτι άλλο.
Αν πρέπει πρώτα να το διαβάσεις στη γυναίκα σου
ή στην γκόμενά σου ή στον γκόμενό σου
ή στους γονείς σου ή σε οποιονδήποτε άλλον,
δεν είσαι έτοιμος να γίνεις συγγραφέας.
Μην γίνεις σαν τόσους και τόσους γραφιάδες,
μην γίνεις σαν κι αυτούς τους μύριους
που αυτοαποκαλούνται συγγραφείς,
μην γίνεις κουτός και πληκτικός
και ξιπασμένος,
μην αφήνεις την αυταρέσκεια να σε κατασπαράξει.
Οι βιβλιοθήκες του κόσμου έχουν
πνιγεί στο χασμουρητό με το σινάφι σου.
Μην προστεθείς κι εσύ σ’ αυτούς.
Μην το κάνεις.
Αν δεν εκτοξεύεται απ’ την ψυχή σου σαν πύραυλος,
Ας το καλύτερα.
Καν’ το μονάχα αν νιώσεις ότι το να μην το κάνεις
Θα σε οδηγήσει στην τρέλα,
στην αυτοκτονία ή στο φόνο.
Αλλιώς, μην το κάνεις.
Αν δεν νιώσεις ότι ο ήλιος μέσα σου
σου καίει τα σπλάχνα,
μην το κάνεις.
Όταν έρθει στ’ αλήθεια η ώρα,
κι αν έχεις το χάρισμα,
θα συμβεί
από μόνο του
και θα συνεχίσει να συμβαίνει
ώσπου να πεθάνεις ή ώσπου να πεθάνει εκείνο.
Άλλος τρόπος δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει.
Ποτέ δεν υπήρξε.

Τσαρλς Μπουκόφσκι, Ώστε Θες να Γίνεις Συγγραφέας;

Με τις απαραίτητες προσθαφαιρέσεις καν'τε και ΄σεις λίγο Μπουκόφσκι δικό σας σήμερα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα σας, συμφέρει. 

Ευλόγησον. 

Υ.Γ. Βέβαια κάποιες φορές, έρχονται και κάποια εξαιρετικά ερεθίσματα κατά τη διάρκεια του ύπνου. Προτείνουμε την τεχνική μπλοκάκικαιμολύβιδίπλαστομαξιλάρι έτσι ώστε τίποτα να μην πάει χαμένο.

Κάπως έτσι άλλωστε το ΖΟΜΠΟΤ ήρθε στον κόσμο...

Αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία! 

Εν καιρώ...

Ελληνικό νησί κοντά στην Αθήνα

Η Σαλαμίνα, είναι ένας παράξενος τόπος. Είναι πολύ κοντά στην Αθήνα και αρκετοί την επιλέγουν για να πάνε μία βόλτα στην "εξοχή".
Είναι λίγα τα χρήματα για τα ναύλα, άρα την κάνει έναν προσιτό προορισμό.
Ωστόσο, από παιδί που πήγαινα στα πάσχα σε κάτι συγγενείς που είχαν τα σπίτια της εξοχής εκεί, κάτι με έκανε να νιώθω ένα σφίξιμο. Κάπου, κάτι έγινε, το όποιο δεν μπορώ να ανακαλέσω και αποσυνέδεσα τη Σαλαμίνα με τη σεροτονίνη.
Μήτε ο τόπος, μήτε το ταξίδι μου δημιουργούσαν την ίδια αίσθηση που είθισται να σου δημιουργεί ένα ταξίδι αναψυχής και ο προορισμός.
Αργότερα, είχα μία φίλη που είχε επίσης σπίτι εκεί και πρότεινε συχνά τη Σαλαμίνα για τριπς.
Πάντα δυσκολευόμουν...
Τελευταία βέβαια, γνώρισα μία άλλη πλευρά της Σαλαμίνας που μοιάζει λίγο περισσότερο από την υπόλοιπη με νησί. Βρήκα και ένα σημείο που πουλάει νόστιμα καλαμαράκια.
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι αλληλεπιδρώ τελευταία με έναν χαρακτήρα που μου υπενθύμισε κάτι σημαντικό. Μου χώρεσε συνοπτικά σε μία εγγλέζικη λέξη, μία εξαιρετική στάση-όπλο ζωής.
Embrace it.

Υ.Γ. Δεν έρχομαι Σταχτοπούτα. Είμαι σπίτι σατανά με τα ροζ αυτιά! 

Έκτακτο

Το πράμα τσίμπηθηκε από ΛΟΥΜΠΕΝΑΡΑ που τσιμπήθηκε από τον κύριο Αιμόφιλο που το ανέδειξε πριν.
Το πράμα σαλεύει και πρέπει να ταξιδέψει όσο το δυνατόν πιο μακριά.
Το πράμα έλαβε χώρα και χρειάζεται μεγάλο χώρο στα μπαλκόνια των εγκεφάλων-ρετιρέ, διότι κινδυνεύει να βρεθεί στο χαοτικό κενό του > ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΓΙΝΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ




Υ.Γ.
Η τεράστια συγγραφική-δημοσιογραφική-σκηνοθετική-γραφιστική και όχι μόνο, ομάδα του
που; ΤΣΑ! μπλογκ, έχει μείνει παγωτό με τα παραπάνω
Υ.Υ.Γ.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ομάδα-ΤΕΡΑΣ: προώθησης-διαφήμισης και οικονομικής διαχείρισης του μπλογκ για την τίμια, κομψή, ασταμάτητη και ανιδιοτελή προώθησή του
Υ.Υ.Υ.Γ
Όσοι έχουν θέμα με την άσκοπη ενωτίκευση, παρακαλώ όπως μας συγχωρέσουν
Υ.Υ.Υ΄Γ
Τέλος ευχαριστούμε θερμά τους αναγνώστες που μας στηρίζουν. Χωρίς αυτούς τους 2 άντε 3 το μπλογκ θα ήταν η απόλυτη αποτυχία δίχως κανέναν αναγνώστη...
Υ.Υ.Υ.Υ.Γ
Μη φοβάστε λαέ με τα παραπάνω συγκινητικά. Δεν κλείνουμε. Απλά μετά από τέτοια πράματα, οφείλουμε ένα ευχαριστώ στον συνάνθρωπο και μία προσπάθεια να έρθουμε όλοι πιο κοντά
(αρκεί να μοσχομυρίζουμε)
Υ.Υ.Υ.Υ.Υ.Γ

μουντοφδεντέι

λαχνίσματα

έξω κάνει κρύο μου 'ρχεται εμετός
μέσα έχει ζέστη, ήρθε πυρετός.
το σουβλάκι δε το θέλω δεν είμαι καλάμ
νιώθω σαν γαλάζιο τσέλο της γης της μαδιάμ.
ρε ρε ρε ρε ρέψιμο
ρε φύγε από ΄δω
ά ά άσπρισα
από τον αφρό.
μινιμαλισμός
κακός φωτισμός.
μέθοδος Αμπράμοβιτσ
και ιδρυματισμός.
βγαίνεις και τα φυλάς
Ό ΛΑ Έ ΣΥ