Να, αν...

σενάριο Ι 

"Μία φορά και ένα καιρό ήταν ένα παλικάρι πολύ όμορφο αλλά ακόμα πιο όμορφο τον έκανε η θλίψη μέσα στην οποία περιπλανιόταν στους δρόμους. Και μία πολύ γρουσούζικη μέρα (Τρίτη και 13), τον σταμάτησε ένα κορίτσι να τον ρωτήσει τι του συνέβη και αν χρειαζόταν κάτι..."

Εκείνος την κοίταξε μέσα στα μάτια και της είπε
_ Πιάσε το χέρι μου και πάμε
_ Στάσου, που πάμε;
_ Δεν μπορώ να σου πω, πρέπει να βιαστούμε
_ Δεν ξέρω αν πρέπει να έρθω μαζί σου...
_ Πίστεψε με, αν με ακολουθήσεις υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες ο κόσμος να αλλάξει

 Αυτή η τελευταία πρόταση άρεσε πολύ στο κορίτσι. Μέρος του σχεδίου της για τη ζωή, ήταν να αλλάξει αυτό τον κόσμο προς το καλύτερο. Όταν λοιπόν άκουσε αυτά τα λόγια να βγαίνουν από το στόμα του νεαρού και δη ενός τόσο γοητευτικού, άφησε τη γη και ξεκίνησε να κάνει μικρά αλματάκια στη σελήνη. Ξέρετε, αυτά τα αλματάκια που μένεις πολλή ώρα στον αέρα και πέφτεις αργά και ξανά πολλή ώρα πάνω και αργή προσγείωση και πίσω να παίζει η ουβερτούρα του κουρέα της Σεβίλλης; Αυτά. Ξέρετε γιατί όλοι έχετε πηδήξει έτσι, μία φορά έστω...
 Της αρπάζει λοιπόν το χέρι, ακολουθεί μοιραία αυτή και ανεμίζουν κόντρα στον άνεμο δύο ψυχές και ένα ράσο. Τρέχουν, τρέχουν και φτάνουν.

_ Εδώ είμαστε, της είπε
_ Αλήθεια λες;
_ Ναι κοίτα...
 Και ξεκίνησε να πλησιάζει το θεριό
_ Σε παρακαλώ, πρόσεχε, του είπε το κορίτσι
_ Μη φοβάσαι, αρκεί να ξέρω πως είσαι στο πλάι μου, πώς πάντα θα είσαι...
_ Θα είμαι...

 Εκείνος πήρε φόρα και όρμησε πάνω στο θεριό

_ Σατανιασμένο. Καταραμένο να είσαι να είσαι, έλα κορίτσι, της είπε, έλα να το αποτελειώσουμε
_ Τι κάνεις αγαπημένε; του είπε
_ Πρέπει να βγάλουμε αυτό το ΑΤΜ εκτός λειτουργίας
_ Τύπου "εκτός λειτουργίας" εντελώς;
_ Ναι, τύπου "εντελώς"
_ Σ' αγαπώ, του είπε και άρχισαν να κλωτσάνε με μανία το μηχάνημα αυτό του διαβόλου

 Ε μετά το χάλασαν και έζησαν αυτοί καλά και εμείς τύπου "καλύτερα"
Υο.

Υ.Γ. Πάτα εδώ να το παίξεις

σολάριουμ

Λυπάμαι για τον νεκρό χρόνο. Ο πυρήνας πήρε υγρασία και έτσι δεν μπορώ να κοινωνήσω. Η μικρή Α μου παραχώρησε λίγο το εργαλείο της. Αλλά τώρα έχω κολλήσει.
Συνοπτικά:
Η γυναίκα του Άη Βασίλη νιώθει παραμελημένη.
Ο Θεός δεν γίνεται να δημιούργησε μονάχα δύο λευκούς ανθρώπους. Οι άλλοι που βρέθηκαν;
Η μικρή Α θα απογοητεύτει! Περιμένει πλαί μου να βγει το γλύκο από το φούρνο και εγώ δεν έχω βάλει τίποτα στο ταψί. Μένουν λίγες ακόμα μέρες για την μεγάλη έξοδο. Ίσως γι' αυτό;

BeYouΤί;Fool!

Όταν κοιμάμαι μιλάω πολύ. Αυτό δεν είναι πάντα καλό!

Κάποιες φορές, όταν δεν κοιμάμαι, σε ανύποπτες στιγμές, σκέφτομαι φωναχτά "ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ" και είναι οι στιγμές που αυτό, μου είπε κάτι. 

Χωρίς ζόρι, κάτι από τον έξω κόσμο ήρθε σαν τεράστιος μαγνήτης και τράβηξε κάτι από τον μέσα κόσμο για να δώσει συνέχεια στο παραμύθι.

Και κάπου εκεί ξεκινάει μία κίνηση σα χορός, σα χείμαρρος.

Σαν την μπουκοφσκιά, που ο λαός γνώρισε μέσα από μία διαφήμιση -δυστυχώς ή ευτυχώς-  

Αν δεν βγαίνει από μέσα σου ορμητικά σε πείσμα όλων,
μην το κάνεις.
Αν δε βγει απρόσκλητο
από την καρδιά κι απ’ το μυαλό σου κι απ’ το στόμα
κι απ’ τα σωθικά σου,
μην το κάνεις.
Αν κάθεσαι με τις ώρες και κοιτάς την οθόνη του υπολογιστή σου
ή σκύβεις σαν καμπούρης πάνω από τη γραφομηχανή σου
ψάχνοντας βασανιστικά τις λέξεις,
μην το κάνεις.
Μην το κάνεις για τα λεφτά
Ή για τη δόξα,
Ας’ το καλύτερα.
Αν το κάνεις γιατί νομίζεις πως θα σου φέρει
γυναίκες ή άντρες στο κρεβάτι σου,
μην το κάνεις.
Αν κάθεσαι εκεί πέρα και
γράφεις ξανά και ξανά τα ίδια και τα ίδια,
μην το κάνεις.
Αν ζορίζεσαι όταν σκέφτεσαι να το κάνεις,
τότε μην κάνεις.
Αν προσπαθείς να γράψεις όπως άλλος,
ξέχνα το.
Ας το καλύτερα.
Αν περιμένεις να βγει μουγκρίζοντας από μέσα σου,
τότε περίμενε υπομονετικά.
Κι αν δεν βγει με βαθύ βρυχηθμό,
κάνε κάτι άλλο.
Αν πρέπει πρώτα να το διαβάσεις στη γυναίκα σου
ή στην γκόμενά σου ή στον γκόμενό σου
ή στους γονείς σου ή σε οποιονδήποτε άλλον,
δεν είσαι έτοιμος να γίνεις συγγραφέας.
Μην γίνεις σαν τόσους και τόσους γραφιάδες,
μην γίνεις σαν κι αυτούς τους μύριους
που αυτοαποκαλούνται συγγραφείς,
μην γίνεις κουτός και πληκτικός
και ξιπασμένος,
μην αφήνεις την αυταρέσκεια να σε κατασπαράξει.
Οι βιβλιοθήκες του κόσμου έχουν
πνιγεί στο χασμουρητό με το σινάφι σου.
Μην προστεθείς κι εσύ σ’ αυτούς.
Μην το κάνεις.
Αν δεν εκτοξεύεται απ’ την ψυχή σου σαν πύραυλος,
Ας το καλύτερα.
Καν’ το μονάχα αν νιώσεις ότι το να μην το κάνεις
Θα σε οδηγήσει στην τρέλα,
στην αυτοκτονία ή στο φόνο.
Αλλιώς, μην το κάνεις.
Αν δεν νιώσεις ότι ο ήλιος μέσα σου
σου καίει τα σπλάχνα,
μην το κάνεις.
Όταν έρθει στ’ αλήθεια η ώρα,
κι αν έχεις το χάρισμα,
θα συμβεί
από μόνο του
και θα συνεχίσει να συμβαίνει
ώσπου να πεθάνεις ή ώσπου να πεθάνει εκείνο.
Άλλος τρόπος δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει.
Ποτέ δεν υπήρξε.

Τσαρλς Μπουκόφσκι, Ώστε Θες να Γίνεις Συγγραφέας;

Με τις απαραίτητες προσθαφαιρέσεις καν'τε και ΄σεις λίγο Μπουκόφσκι δικό σας σήμερα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα σας, συμφέρει. 

Ευλόγησον. 

Υ.Γ. Βέβαια κάποιες φορές, έρχονται και κάποια εξαιρετικά ερεθίσματα κατά τη διάρκεια του ύπνου. Προτείνουμε την τεχνική μπλοκάκικαιμολύβιδίπλαστομαξιλάρι έτσι ώστε τίποτα να μην πάει χαμένο.

Κάπως έτσι άλλωστε το ΖΟΜΠΟΤ ήρθε στον κόσμο...

Αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία! 

Εν καιρώ...

Ελληνικό νησί κοντά στην Αθήνα

Η Σαλαμίνα, είναι ένας παράξενος τόπος. Είναι πολύ κοντά στην Αθήνα και αρκετοί την επιλέγουν για να πάνε μία βόλτα στην "εξοχή".
Είναι λίγα τα χρήματα για τα ναύλα, άρα την κάνει έναν προσιτό προορισμό.
Ωστόσο, από παιδί που πήγαινα στα πάσχα σε κάτι συγγενείς που είχαν τα σπίτια της εξοχής εκεί, κάτι με έκανε να νιώθω ένα σφίξιμο. Κάπου, κάτι έγινε, το όποιο δεν μπορώ να ανακαλέσω και αποσυνέδεσα τη Σαλαμίνα με τη σεροτονίνη.
Μήτε ο τόπος, μήτε το ταξίδι μου δημιουργούσαν την ίδια αίσθηση που είθισται να σου δημιουργεί ένα ταξίδι αναψυχής και ο προορισμός.
Αργότερα, είχα μία φίλη που είχε επίσης σπίτι εκεί και πρότεινε συχνά τη Σαλαμίνα για τριπς.
Πάντα δυσκολευόμουν...
Τελευταία βέβαια, γνώρισα μία άλλη πλευρά της Σαλαμίνας που μοιάζει λίγο περισσότερο από την υπόλοιπη με νησί. Βρήκα και ένα σημείο που πουλάει νόστιμα καλαμαράκια.
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι αλληλεπιδρώ τελευταία με έναν χαρακτήρα που μου υπενθύμισε κάτι σημαντικό. Μου χώρεσε συνοπτικά σε μία εγγλέζικη λέξη, μία εξαιρετική στάση-όπλο ζωής.
Embrace it.

Υ.Γ. Δεν έρχομαι Σταχτοπούτα. Είμαι σπίτι σατανά με τα ροζ αυτιά! 

Έκτακτο

Το πράμα τσίμπηθηκε από ΛΟΥΜΠΕΝΑΡΑ που τσιμπήθηκε από τον κύριο Αιμόφιλο που το ανέδειξε πριν.
Το πράμα σαλεύει και πρέπει να ταξιδέψει όσο το δυνατόν πιο μακριά.
Το πράμα έλαβε χώρα και χρειάζεται μεγάλο χώρο στα μπαλκόνια των εγκεφάλων-ρετιρέ, διότι κινδυνεύει να βρεθεί στο χαοτικό κενό του > ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΕΓΙΝΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ




Υ.Γ.
Η τεράστια συγγραφική-δημοσιογραφική-σκηνοθετική-γραφιστική και όχι μόνο, ομάδα του
που; ΤΣΑ! μπλογκ, έχει μείνει παγωτό με τα παραπάνω
Υ.Υ.Γ.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην ομάδα-ΤΕΡΑΣ: προώθησης-διαφήμισης και οικονομικής διαχείρισης του μπλογκ για την τίμια, κομψή, ασταμάτητη και ανιδιοτελή προώθησή του
Υ.Υ.Υ.Γ
Όσοι έχουν θέμα με την άσκοπη ενωτίκευση, παρακαλώ όπως μας συγχωρέσουν
Υ.Υ.Υ΄Γ
Τέλος ευχαριστούμε θερμά τους αναγνώστες που μας στηρίζουν. Χωρίς αυτούς τους 2 άντε 3 το μπλογκ θα ήταν η απόλυτη αποτυχία δίχως κανέναν αναγνώστη...
Υ.Υ.Υ.Υ.Γ
Μη φοβάστε λαέ με τα παραπάνω συγκινητικά. Δεν κλείνουμε. Απλά μετά από τέτοια πράματα, οφείλουμε ένα ευχαριστώ στον συνάνθρωπο και μία προσπάθεια να έρθουμε όλοι πιο κοντά
(αρκεί να μοσχομυρίζουμε)
Υ.Υ.Υ.Υ.Υ.Γ

μουντοφδεντέι

λαχνίσματα

έξω κάνει κρύο μου 'ρχεται εμετός
μέσα έχει ζέστη, ήρθε πυρετός.
το σουβλάκι δε το θέλω δεν είμαι καλάμ
νιώθω σαν γαλάζιο τσέλο της γης της μαδιάμ.
ρε ρε ρε ρε ρέψιμο
ρε φύγε από ΄δω
ά ά άσπρισα
από τον αφρό.
μινιμαλισμός
κακός φωτισμός.
μέθοδος Αμπράμοβιτσ
και ιδρυματισμός.
βγαίνεις και τα φυλάς
Ό ΛΑ Έ ΣΥ

Παραγοντικό!

Στα μαθηματικά τo παραγοντικό ενός φυσικού αριθμού ν συμβολίζεται με ν!, διαβάζεται νι παραγοντικό, και είναι το γινόμενο όλων των θετικών ακεραίων μικρότερων ή ίσων με ν.ν! = 1 ∙ 2 ∙ 3 ∙ ... ∙ ν

Για παράδειγμα,

2!=1·2= 2

3!=1·2·3= 6

4!=1·2·3·4= 24

5!=1·2·3·4·5= 120

8!=1·2·3·4·5·6·7·8= 40.320

10!=1·2·3·4·5·6·7·8·9·10= 3.628.800

12!=1·2·3·4·5·6·7·8·9·10·11·12= 479.001.600

Αυτό! 

Μα πόσα μυστικά έχουν αυτοί οι αριθμοί; 

ε;

Ο τίτλος δεν έχει καμία σχέση με το περιεχόμενο, αμάν πια.

Υ.Γ.

Embrace it Τάκη, embrace it.

Για να χορέψουμε παρέα με την επικαιρότητα κι εμείς, τις προάλλες καθώς περπατούσα κάπου στη Καλλιθέα, έπεσα πάνω σε αυτό το χαρτί. 20/11/2015. Σκέφτηκα τότε να πάρω μία φωτογραφία για χάρη της σύμπτωσης. 20/2/2016 είναι κάτι παραπάνω από σύμπτωση.
Επίσης, πέθανε και ο κύριος Ουμπέρτο Ex Coelis Oblatus.

Χθες παρακολούθησα το "ορατότης μηδέν". Εξαιρετική ταινία. Όχι άλλο κάρβουνο.

Σε κάθε περίπτωση, παρακαλώ μην στενοχωριέστε. Πάντα (αν και αυτό μεγάλη κουβέντα είναι) θα βγαίνει ο ήλιος και πάντα θα μας βρέχει μία βροχή.

Κι όπως λέει μία φίλη αλήτισσα που βουτάει σε παγωμένα νερά τους χειμώνες EMBRACE IT!
Δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα ΠΑΙΓΝΙΔΙ.



Υ.Γ. Μου έκανε εντύπωση επίσης το πόσο μεγάλα είναι τα κηδειόχαρτα στην Ιταλία. Έτσι μάζεψα κάποτε μία φωτογραφία τους από την Frascati (στην οποία αν ποτέ βρεθείτε, φάτε ένα τοπικό έδεσμα: γουρουνοπούλα μέσα στο ψωμάκι, σκέτο τίμιο)

Τα κέρματα στον κουμπαρά

Καλά, κάτι τέτοιο,

Σα να έφυγε κάποιο βάρος από πάνω μου. Σα να έγινε λίγο πιο μικρή η πληγή ενθύμιον. 

Το καλύτερο προφιτερόλ που έχω φάει ως τώρα, το έχω φάει στον Ανδριά. Καιρό πριν, αλλά έχω μία μεγάλη επιθυμία τελευταία, να εξετάσω πάλι αν η ποιότητα παραμένει σταθερή. 

Το κορίτσι από την Δανία δεν το είδα τελικά. Ακόμα. 

Το τσέρι μπλόσομ και το πάρμεζαν ρολς, βγήκαν από τον κατάλογο κι έτσι έπρεπε να βρω-γευτώ καινούργια πράγματα. 

Ίσως περάσω και από την πλούσια ακτή τελικά το καλοκαίρι. 

Περιμένω την πρώτη μέρα με ήλιο για να πάω στη θάλασσα.

Ίσως γίνει πόλεμος. 

Ίσως κάνει σεισμό (λένε) . 

Βλέπω παράξενα όνειρα τελευταία. Περιπέτεια με τη σέσουλα. 

Τώρα θα ήθελα λίγο να τρέξω, αλλά θα το αποφύγω σήμερα και θα πάω να κάνω ποδήλατο!

Αύριο θα ετοιμάσω το ποδήλατό μου. Έρχονται αυτές οι εξαιρετικές μέρες που δεν κάνει ούτε κρύο, ούτε ζέστη και τα βράδια σε φωνάζουν από το παράθυρο να παίξεις μαζί τους στην πόλη! Πάνω στην Ανδριανού το ποδήλατο τρέχει σαν σε πάγο και μετά Αγίου Μάρκου παίζεις με τα πλακάκια που έχουν φύγει από τη θέση τους. Είναι σα να παίζεις μουσική μέσα στην απόλυτη ησυχία. Φτάνεις στην Κοτζιά στο δημαρχείο και κάτω από τον εξαιρετικό χρυσό φωτισμό, κόβεις μεγάλους κύκλους ξανά και ξανά και ξανά. 

Φέτος δεν έχει βρέξει πολύ. Καλό γιατί διευκολύνει τις μετακινήσεις μου, κακό γιατί δεν έχω περάσει χρόνο σε παράθυρο να χαζεύω σταγονίτσες και γκρι. 

Το Σοφάκι με πήρε τηλέφωνο γιατί του έλειψα λέει και μπορώ να πω ότi χαμογέλασα πολύ πλατιά όταν άκουσα το χαρακτηριστικό "Λγιιιιιιιιιι" 

Έμαθα για τη δίκαιη κούπα του Πυθαγόρα σήμερα και για το πόσο εύκολο είναι να κατασκοπεύσεις κάποιον άλλο. 

Βρήκα μία όμορφη οφθαλμαπάτη σήμερα 

Και ψήλωσα λίγο απόψε! 

Αυτόργάνωσέ το

Επισκεψιμότητα στο μπλογκ από Συρία. Φαντάζομαι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας ε;
Ισισσισιισισ και τέτοια;

Τι είναι αποτυχία; 

Τι είναι τα βαρυτικά κύματα;

Στον πρώτο ήλιο χωρίς σύννεφα θα πάμε για μπάνιο. 

Πώς είναι να μεγαλώνεις και να προσέχεις τον εαυτό σου από τους κακούς;

Πότε ο λύκος βγάζει την κόκκινη κάπα του; 

Πώς είναι να χορεύεις και να ακούς καθαρά;

Πώς είναι το άφθαρτο; 

Πόσοι χρειάζονται για να το κρατήσουν άφθαρτο, γιατί ένας μάλλον δε φτάνει...

Γιατί δεν καταλαβαίνουν ότι δεν υπάρχει παιχνίδι, αλλά όλα ξεκινάνε από το παίγνιο κι αυτό μεγάλωσε κατά ένα γράμμα.

Πόση αληθινή αλητεία κρύβει η κατανάλωση σούσι σε σκαλάκια πολυκατοικιών ντάουν τάουν; 

Τι κάνει έναν άνθρωπο "κομπλεξικό" και ποιος είναι ο κατάλληλος άνθρωπος να προσδώσει αυτό τον χαρακτηρισμό; 

Αν πιστεύεις στον νόμο του Μέρφι, θα σου τυχαίνουν περισσότερες μερφιές, δε νομίζεις; 

Γιατί τα ψημένα μπεφτέκια μόνο με αλάτι και πιπέρι είναι τόσο νόστιμα; 

I can be a witch, a bitch, a murderer
Show you the tricks, the kicks I prefer
So I leave my note and hit the road
And roam

Η φάση είναι speed dating. Υο

ΤΟ ΙΒΕΝ Τ ΣΤΟ ΦΕΙΣΜΠΟΥΚ ΕΔΩ

Υ.Γ. Θα είναι και ο Τάκης εκεί. Ευλόγησον.

Νοτιάς φυσάει απόψε.

«Ἔστιν οὖν τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας καὶ τελείας, μέγεθος ἐχούσης, ἡδυσμένῳ λόγῳ, χωρὶς ἑκάστῳ τῶν εἰδὼν ἐν τοῖς μορίοις, δρώντων καὶ οὐ δι' ἀπαγγελίας, δι' ἐλέου καὶ φόβου περαίνουσα τὴν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν»

Πρόλογος

Μεγάλωσα με ιστορίες. Για να καταφέρω να επιβιώσω, έπρεπε με ανοιχτά τα μάτια να πετύχω ν'αλλοιώνω τις εξαντλητικές πραγματικότητες. Δεν είχα πρόσβαση μικιό σε άλλων ιστορίες κι έτσι ήταν λίγο πιο βαρύ... Έπρεπε να δημιουργήσω από το απόλυτο σκοτάδι. Χάρηκα πολύ όταν μεγαλώνοντας, έφτασα κοντά σε ιστορίες άλλες, άλλων κι είδα ότι διαφορετικό σκοτάδι μπορεί να φτάνει σε κοινό φως. Κάθε που μοιραζόμουν την πραγματικότητα, ακουγόταν σε ξένα αυτιά σαν ιστορία και κάθε που η πραγματικότητα ντυνόταν με ιστορίες στο κεφάλι μου, τότε γεννούσε μαγεία. Κάποια στιγμή ίσως καταφέρω με αυτή τη μαγεία ν' αλλάξω κι άλλες πραγματικότητες, άλλων. Όταν μεγαλώσω, θέλω να γίνω αυτός ο άνθρωπος που απλώνει τη μαγεία, τα χρώματα. Όχι πραγματικότητες, μα τη μαγεία της φαντασίας, που είτε μπορείς σε αυτή να βρεις στο κοινό φως ό,τι μυστικό σου μοιάζει, είτε μπορεί να μη βρεις τίποτα και να είναι αυτό που θα σε κάνει να διψάσεις για ιστορίες.  

Πάροδος 

Την ώρα που ταξιδεύαμε σε ένα μεγάλο δρόμο, σε βοηθούσα έτσι να κρατάς το τιμόνι σταθερά. Σου άφηνα τη ζωή μου στα χέρια σου, την ώρα που τα χέρια μου θυσίαζαν κάποια λίγα μανταρίνια προσφέροντάς τα δίχως τη φλούδα, έτοιμα για χωρίς περιττό κόπο βρώση. Μέγιστη πράξη σιωπηλής, ανομολόγητης, αμφίδρομης -πώς το λένε οι πολύ να δεις; - αγάπης. Έφτυνες με περίσσια χάρη τα κουκούτσια απ΄το παράθυρο, κάτω, στον μεγάλο δρόμο. Κάποια στιγμή ακούστηκε να λες "Φαντάσου ν'ανθίσει μία μανταρινιά στη μέση του μεγάλου δρόμου" και γέλασες. Και δε χρειάστηκε καμία ιστορία να αλλοιώσει την πραγματικότητα, γιατί προτού προλάβω μ' έλουσες με μαγεία. 

Επεισόδιο

Από τι υλικό είναι φτιαγμένες οι πύλες του παραδείσου; 

Στάσιμον

Αν για μία εβδομάδα η γη με το που βυθιζόταν στο σκοτάδι, δεν είχε τις πατερίτσες του ηλεκτρισμού, τι θα γινόταν; 

Έξοδος

Πόσο μεγάλος είναι ο Παράδεισος και πόσο μεγάλη είναι η Κόλαση; Δε με νοιάζει η μονάδα μέτρησης που θα χρησιμοποιηθεί για να καθορίσει την έκταση, αρκεί κάτι να προσδιορίσει κατά προσέγγιση έστω, πόσοι χώρεσαν, πόσοι χωράνε και πόσοι ακόμα μπορεί να χωρέσουν...

Κομμός 

Έλα να πάμε σ' ένα μέρος, που άνθρωπος να μην υπάρχει. Ούτε νέος, ούτε γέρος, φτάνει να 'μαστε μονάχοι. Πόσο θ' άντεχε ο ένας τον άλλο;

ΕΣΥ;

Καὶ ἦλθεν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἐπτὰ φιάλας, καὶ ἐλάλησε μετ᾿ ἐμοῦ λέγων· δεῦρο δείξω σοι τὸ κρῖμα τῆς πόρνης τῆς μεγάλης τῆς καθημένης ἐπὶ ὑδάτων πολλῶν, μεθ᾿ ἧς ἐπόρνευσαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ ἐμεθύσθησαν οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν ἐκ τοῦ οἴνου τῆς πορνείας αὐτῆς. Καὶ ἀπήνεγκέ με εἰς ἔρημον ἐν πνεύματι. καὶ εἶδον γυναῖκα καθημένην ἐπὶ τὸ θηρίον τὸ κόκκινον, γέμον ὀνόματα βλασφημίας, ἔχον κεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα καὶ ἡ γυνὴ ἦν περιβεβλημένη πορφυροῦν καὶ κόκκινον καὶ κεχρυσωμένη χρυσίῳ καὶ λίθῳ τιμίῳ καὶ μαργαρίταις, ἔχουσα ποτήριον χρυσοῦν ἐν τῇ χειρὶ αὐτῆς, γέμον βδελυγμάτων, καὶ τὰ ἀκάθαρτα τῆς πορνείας τῆς γῆς, καὶ ἐπὶ τὸ μέτωπον αὐτῆς ὄνομα γεγραμμένον· μυστήριον, Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἡ μήτηρ τῶν πορνῶν καὶ τῶν βδελυγμάτων τῆς γῆς. Καὶ εἶδον τὴν γυναῖκα μεθύουσαν ἐκ τοῦ αἵματος τῶν ἁγίων καὶ ἐκ τοῦ αἵματος τῶν μαρτύρων ᾿Ιησοῦ, καὶ ἐθαύμασα ἰδὼν αὐτὴν θαῦμα μέγα. Καὶ εἶπέ μοι ὁ ἄγγελος· διατί ἐθαύμασας; ἐγὼ ἐρῶ σοι τὸ μυστήριον τῆς γυναικὸς καὶ τοῦ θηρίου τοῦ βαστάζοντος αὐτήν, τοῦ ἔχοντος τὰς ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ τὰ δέκα κέρατα. Τὸ θηρίον ὃ εἶδες, ἦν καὶ οὐκ ἔστι, καὶ μέλλει ἀναβαίνειν ἐκ τῆς ἀβύσσου καὶ εἰς ἀπώλειαν ὑπάγειν· καὶ θαυμάσονται οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν οὐ γέγραπται τὸ ὄνομα ἐπὶ τὸ βιβλίον τῆς ζωῆς ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, βλεπόντων τὸ θηρίον ὅτι ἦν, καὶ οὐκ ἔστι καὶ παρέσται. Ωδε ὁ νοῦς ὁ ἔχων σοφίαν. αἱ ἑπτὰ κεφαλαὶ ὄρη ἑπτά εἰσιν, ὅπου ἡ γυνὴ κάθηται ἐπ᾿ αὐτῶν, καὶ βασιλεῖς ἑπτά εἰσιν· οἱ πέντε ἔπεσαν, ὁ εἷς ἐστιν, ὁ ἄλλος οὔπω ἦλθε, καὶ ὅταν ἔλθῃ, ὀλίγον αὐτὸν δεῖ μεῖναι. καὶ τὸ θηρίον ὃ ἦν καὶ οὐκ ἔστι, καὶ αὐτὸς ὄγδοός ἐστι, καὶ ἐκ τῶν ἑπτά ἐστι, καὶ εἰς ἀπώλειαν ὑπάγει. Καὶ τὰ δέκα κέρατα ἃ εἶδες δέκα βασιλεῖς εἰσιν, οἵτινες βασιλείαν οὔπω ἔλαβον, ἀλλ᾿ ἐξουσίαν ὡς βασιλεῖς μίαν ὥραν λαμβάνουσι μετὰ τοῦ θηρίου. Οὗτοι μίαν γνώμην ἔχουσι, καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν αὐτῶν τῷ θηρίῳ διδόασιν. Οὗτοι μετὰ τοῦ ἀρνίου πολεμήσουσι, καὶ τὸ ἀρνίον νικήσει αὐτούς, ὅτι κύριος κυρίων ἐστὶ καὶ βασιλεὺς βασιλέων, καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ κλητοὶ καὶ ἐκλεκτοὶ καὶ πιστοί. Καὶ λέγει μοι· τὰ ὕδατα ἃ εἶδες, οὖ ἡ πόρνη κάθηται, λαοὶ καὶ ὄχλοι εἰσὶ καὶ ἔθνη καὶ γλῶσσαι. Καὶ τὰ δέκα κέρατα ἃ εἶδες καὶ τὸ θηρίον, οὗτοι μισήσουσι τὴν πόρνην καὶ ἠρημωμένην ποιήσουσιν αὐτὴν καὶ γυμνήν, καὶ τὰς σάρκας αὐτῆς φάγονται, καὶ αὐτὴν κατακαύσουσιν ἐν πυρί. ὁ γὰρ Θεὸς ἔδωκεν εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν ποιῆσαι τὴν γνώμην αὐτοῦ, καὶ ποιῆσαι μίαν γνώμην καὶ δοῦναι τὴν βασιλείαν αὐτῶν τῷ θηρίῳ, ἄχρι τελεσθῶσιν οἱ λόγοι τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἡ γυνὴ ἣν εἶδες ἔστιν ἡ πόλις ἡ μεγάλη ἡ ἔχουσα βασιλείαν ἐπὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς.
                                         
                                                                 

Carmen Queasy