στάσου

Μην περιμένεις.

Παπάγι

ΣΚΗΝΗ 1η 

Όλο σβήνω. Όλο γράφω. Τα μικρά μας, λένε πιο πολλά για 'μας απ' ότι τα μεγάλα μας. Μπαίνουμε σε κύκλους τις νύχτες και μας καταβροχθίζει η φωτιά. Στο δείχνω κάθε μέρα, αλλά κοιτάζεις. Δε βλέπεις. Κι ύστερα φορτώνεις και φορτώνεις. Μα πότε θα μάθεις να καταβροχθίζεις τη φωτιά; Πότε θα μάθεις ότι υπάρχουν κι άλλα σχήματα; Σας είπα σήμερα "Χθες από ένα μικρό τεστ, επιβεβαιώθηκε κάτι άλλο. Διαπιστώνω με λύπη ότι άνθρωποι "γυαλί" δεν υπάρχουν. 'Όλοι κρύβουν κάτι, όλοι σχολιάζουν κάτι κι όλοι έχουν μία τάση ως προς τη χειραγώγηση. Το άσχημο είναι ότι οι επικριτές είναι ταυτόχρονα και "θύτες". Βρίσκομαι σε μία θέση παρατήρησης αρκετό καιρό τώρα και από ένα σημείο και μετά η αλληλεπίδραση των ανθρώπων από αστεία γίνεται φορτική ακόμα και για τον ουδέτερο παρατηρητή! Αυτό με εξόργισε χθες! Η θαμπάδα. "Τραγική ειρωνεία" ο θεατρολογικός όρος! Κατά τ'άλλα, προσωπικά, δε μου συμβαίνει κάτι, απλώς δυσκολεύτηκα να διαχειριστώ το πλήθος των πληροφοριών που έλαβα, που εν τέλει δεν αφορούν καν εμένα! Εύχομαι η ποιότητα των πρωταγωνιστών και της μεταξύ τους αλληλεπίδρασης να αλλάξει προς το καλύτερο και να μην επικρατεί η κρυψίνοια η οποία οδηγεί αναγκαστικά σε διατήρηση πολλαπλών προσωπικοτήτων και κάποια στιγμή έρχεται η έκθεση. Γυαλί και χαμόγελο"

ΣΚΗΝΗ 2η 

Παπάγι, είμαι χαρούμενη που σε έχω γνωρίσει. Σε 25' από τώρα στη γέφυρα μου έχω ραντεβού με τη σοφία. Ευελπιστώ σε ένα χαριτωμένο στοπ μόσιον. Έχεις κάνει κάποια παπαγιά πάλι κι εγώ σου κάνω χειρονομίες στην κάμερα. Με βλέπεις παπάγι; Φεύγω για να μην αργήσω! Η σοφία με περιμένει ψηλά, στην Ελπίδα.  

ΣΚΗΝΗ 3η

Πάντα με τακτ! Οι σκηνές πρέπει τουλάχιστον να έχουν τσαχπινιά και τακτ! Έχει φωτογραφία... Παρακαλώ όπως επαναλάβετε τη ΣΚΗΝΗ 1. 

Ντάπα Ντούπα

Αμαντέους Αμαντέους Αμαντέους;
Και κάτι φίδια!...
_Γρήγορα, φίδι με γάτα!
Λέω,"Που γίνεται αυτό;"
_Εδώ δίπλα!

Κι όλα τα υπόλοιπα σα να είμαι εγκλωβισμένη μέσα σε μία σαπουνόφουσκα, μία μέρα που επικρατούν συνθήκες άπνοιας.
ΚΑΜΙΑ ΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ.

Διττά: το δηλητήριο

Ρε πούστη,

το λικεφά μου. Σ ο Σ.
Αλλάζει ο άνθρωπος; Υπάρχουν άνθρωποι; Υπάρχει τέλειο; Υπάρχει αυτό που έχουμε στο κεφάλι μας ακριβώς; Ό,τι δίνουμε, το παίρνουμε ποτέ πίσω; Υπάρχει αγάπη; Θα την δημιουργήσω ποτέ;

Ελπίζω μία μέρα να χορεύουμε με την Αγάπη, όλους τους χορούς. ΑΤΣΟΥΜΠΑΛΑ. Σαν αγγούρια.



Υ.Γ Πάντα συμπαθούσα τ' αγγουράκια.

Διπολική Διαταραχή

Είχα πει μέσα μου πως στις 11000 προβολές θα άνοιγα ξανά τον λογαριασμό μου στο facebook. Μου μοιάζει πολύ κουτό πια όμως... Θα το ανοίξω όταν με πιάσει ο φόβος της μοναξιάς να τον ταΐσω ψεύτικους ανθρώπους. Ή αν θελήσω να γίνω ματαιόδοξη. Ίσως βρω και κάποιο μωρό να βγάλουμε σέλφιζ και να βραχυκυκλώσουμε μυαλά καθώς εύκολα θα συμπεράνουν τον λόγο απουσίας μου.
 Μυρίζει ο φούρνος του Τάκη και οι νεραντζιές. Σήμερα μύριζε και το σκουπιδιάρικο μπροστά! Δεξιά ένας όμορφος κοντός νεαρός και αριστερά ένας όμορφος, πολύ παχουλός νεαρός. Σκέφτηκα πόσο τέλειο είναι να λες ότι εργάζεσαι σε σκουπιδιάρικο! Έμοιαζαν σαν σούπερ ήρωες καθώς καβαλούσαν το σκουπιδιάρικο.
Τζορτζ Ουάσινγκτον
Τζον Άνταμς
Τόμας Τζέφερσον
Τζέιμς Μάντισον
Τζέιμς Μόνροου
Τζον Κουίνσι Άνταμς
Άντριου Τζάκσον
Μάρτιν Βαν Μπιούρεν
Ουίλιαμ Χένρι Χάρισον
Τζον Τάιλερ
Τζέιμς Νοξ Πολκ
Ζαχαρίας Τέιλορ
Μίλαρντ Φίλμορ
Φράνκλιν Πιρς
Τζέιμς Μπιουκάναν
Αβραάμ Λίνκολν
Άντριου Τζόνσον
Οδυσσεύς Γκραντ
Ράδερφορντ Χαίηζ
Τζέιμς Γκάρφιλντ
Τσέστερ Άρθουρ
Γκρόβερ Κλίβελαντ
Μπέντζαμιν Χάρισον
Γκρόβερ Κλίβελαντ
Ουίλιαμ ΜακΚίνλει
Θεόδωρος Ρούζβελτ
Ουίλιαμ Χάουαρντ Ταφτ
Γούντροου Ουίλσον
Ουώρεν Χάρντινγκ
Κάλβιν Κούλιτζ
Χέρμπερτ Χούβερ
Φραγκλίνος Ρούζβελτ
Χάρι Τρούμαν
Ντουάιτ Αϊζενχάουερ
Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι
Λίντον Τζόνσον
Ρίτσαρντ Νίξον
Τζέραλντ Φορντ
Τζίμι Κάρτερ
Ρόναλντ Ρήγκαν
Τζορτζ Χέρμπερτ Ουώκερ Μπους
Μπιλ Κλίντον
Τζορτζ Ουώκερ Μπους
Μπαράκ Ομπάμα
 "Είμαι κυκλοθυμικός καλώς ή κακώς"

Η Σοφία από την Γεωργία

Του είπα να μου υποσχεθεί, ότι στο σπίτι μας θα μου πάρει ένα πιάνο χωρίς ουρά. Μπροστά μου ο Bartolomeo Cristofori.

Η μαμά της δεν ήταν σπίτι.

Του κόπηκε η κλωστή, την μέρα που μου έκοψε τον μάρτη. Πήγε να μου σπάσει το χέρι με τη λαβή φίδι κι έτρεμε όταν με ρωτούσε ποιος μου τον έβαλε.

Μου είπε ότι η ζωή μου θα είναι σαν λουλούδι. Θα κάτσω τώρα να κλάψω μόνη, αλλά είναι κακό. Μετά θα είναι σα λουλούδι.

Σου έχω πει πως κάτι δεν πάει "καλά". Σα να έχω μαγνήτη. Αλλά, έτσι είναι τα παραμύθια. Ένα κατρακύλισμα συμπτώσεων, πλεγμένο έντεχνα με τη ρουτίνα της σουρεαλιστικής ζωής μας, κάμποσα βήματα πριν τον θάνατο.

Νίνα, Νίνα, Νίνα, φάε ένα λουκάνικο.

Υ.Γ Δύσκολες οι λέξεις. Ίσως πιο δύσκολες από τους ανθρώπους.
Υ.Υ.Γ Κοίταξα μέσα από έναν καθρέφτη τον τοίχο πίσω που έγραφε evolution και μην υπάρχοντας κάποιος να μου σπάσει τον καθρέφτη ή να μου αλλάξει την οπτική, τα κενά μου επέτρεψαν να δω ότι not u love
Υ.Υ.Υ.Γ J'y Suis Jamais Alle. Θα με πας;

Χριστός ανέστη Βίβιαν;

Έξω απόψε μυρίζει καλοκαίρι, πολύ έντονα. Το κίτρινο πράγμα πηγαίνει όλο και πιο αργά. Έμαθα για το razbliuto. Γεύτηκα καινούργια φαγιά. Σασλίκ και μαρκαφτσιάδες. Άνγκους και ροβίθια. Άκουσα για τα δέκα καβουράκια και αποφάσισα πως θα είναι το τραγούδι του φετινού καλοκαιριού. Εμφανίστηκε το παρελθόν: πρίγκιπες με ιστορίες, καθρέφτες, κουφετάκια. Πλησίασαν καινούργιοι επίδοξοι καθρέφτες. Άκουσα το μέλλον από το παρελθόν ξανά. Του το είπα.

 Του είπα πως είναι άκρη, άκρη στο στόμα μου, αλλά δεν ξέρω πως να το πω, ή αν θέλω να το πω γιατί... 

 The sentimental feeling you have about someone you once loved but no longer do.

 Και τι είναι τελικά; Προεμμηνορροϊκη δυσφορική διαταραχή; Η ιστορία και οι μελανές της σελίδες; Το κενό μου; Ή μήπως όλα τα παραπάνω είναι κοινωνικά κατασκευασμένα; 

 Έπαιζα ποδόσφαιρο πριν λίγο και κρυφτό με τα παιδιά. Τα μικρότερα από εμένα παιδιά. Έχω αποφασίσει επίσης πως μεγαλώνεις επειδή σταματάς να παίζεις και δε σταματάς να παίζεις επειδή μεγαλώνεις. 

 Θυμήθηκα το μαρούλη μου. Τη Χριστιάνα, που με ενημέρωσε ότι έβγαλε κι άλλες χορογραφίες. Μπήκα σε ένα ασανσέρ και άκουσα το "ωω ντάνι μπόι, ντάνι μπόι".

 Κι είχε δίκιο ο Μιχαλάκης όταν μου έλεγε για να με ηρεμήσει ότι δημιουργώ παραμύθια και ότι θα φτιάξω κι άλλα έμορφα. Είχε δίκιο, γιατί αν τα σκαλίσεις, τίποτα δεν ήταν βαρετό και χωρίς λόγο, απλά κάτι για να τρέχει την καθημερινότητα. Αλλά κάθε μέρα ήταν ιστορίες! Από μικιό μωρέ παραμυθάς. Άλλωστε αυτό ήταν και το σωσίβιο. 

 Και τώρα; 

Ένας Μάιος

Παπάγια

Hush, don't speak
When you spit youγ venom, keep it shut
I hate it when you hiss and pγeach
About youγ new messiah 'cause youγ theoγies catch fiγe
I can't find youγ silveγ lining
I don't mean to judge
But when you γead youγ speech, it's tiγing
Enough is enough
I'm coveγing my eaγs like a kid
When youγ woγds mean nothing, I go la la la
I'm tuγning up the volume when you speak
'Cause if my heaγt can't stop it,
I find a way to block it,
I go
La la
If ouγ love is γunning out of time
I won't count the houγs, γather be a cowaγd
When ouγ woγds collide
I'm gonna dγown you out befoγe I lose my mind



Υ.Γ Είμαι ελεύθερος
Υ.Υ.Γ Κάνε τα κουμάντα σου
Υ.Υ.Υ.Γ Κρύβε λόγια

Τα Χριστούγεννα σε μάζεψα από τον πεζόδρομο

Μελομακάρονα 180 (25/35)

Ξύσμα 1 πορτοκαλίου
200 gr χυμό πορτοκάλι
270 gr ηλιέλαιο
600 gr αλεύρι
20 gr ζαχαρι άχνη
1/2 κουταλάκι σόδα
1/2 >> Γαρύφαλο
1/2 >> κανέλα
50 gr Βούτυρο
200 >> καρύδι τριμμένο

Εκτέλεση
Χτυπάμε τα 100gr πορτοκάλικ 270 ηλιέλαιο το βούτυρο λιωμένο μετά βάζω την Σόδα στο υπόλοιπω πορτοκ κ αφού τα ανακατευς με την Σόδα τα ρίχνω μέσα Ρ'ιχνουμε το ξύσμα του πορτοκ κ την άχνη. Ανακατεύουμε το Γαρυφ την κανελ κ το αλε'υρι κτα καρύδια κατα ριχνουμ στο μγα.

Σιρόπι

1 1/2 κούπα ζάχαρι
1 κούπα νερό
1 πορτοκάλι κομ. στην μέση κ το βάζουμε ολόκληρο
1 ξυλάκι κανέλα
50 gr μέλι
Τα βάζουμε γα 5 λεπτά Τα μελομακάρονα κρύα το Σιρόπι ζυρόπι ζεστό τα βουτάμε στο σιροπψ για 10 δευτ και τα βγάζουμε έξω

Υ.Γ. Τώρα όμως έρχεται ο ήλιος.