Βίβιαν

κΕφάλαιο 1ο


"Ήταν λάθος η στιγμή, λάθος το μέρος" 

Εμείς φτιάχνουμε τις στιγμές, όχι οι στιγμές τους ανθρώπους. Ίσως οι μόνοι που βρέθηκαν τη λάθος στιγμή στο λάθος μέρος, να ήταν αυτοί στην "Καζαμπλάνκα"











κΕφάλαιο 2ο

Κοίτα έξω έχει πιάσει καλοκαίρι... Γούατσου γουάτσουπ ε γουάτσου χέι, γουάτσου γουάτσουπ ντε λα γουάτσουπ, γούατσου γουάτσουπ ε γουάτσου χέι, ολ δε λέιντις ιν δε χάουζ, λετ μι χίαρ γιού σέι "γιέ γιέε"








κΕφάλαιο 3ο

Έχουν μπει οι στόχοι. Είμαι κινούμενο ον. Είστε κινούμενοι; Είστε στόκοι; Εν τέλει, Τέλη, κορό τέλει;

Αποφασιστική. Αμέ! 

Υ.Γ  Οι αναρτήσεις μου, αποτελούν καθαρά προϊόν μυθοπλασίας και ουδεμία σχέση έχουν με πρόσωπα, καταστάσεις ή με σένα Τάκη παλιοαρχίδι ή με το κεφάλι του κόκκινου δράκου ή Νίνα Νίνα Νίνα φάε ένα λουκάνικο. Και ντελαπόνγκο και ντελαπόνγκο, ε και καλή χρονιά!

Υ.Υ.Γ Θύμισέ μου οπωσδήποτε, να σου πω το "γιατί":

Παρήγγειλα σουβλάκια μόλις

Μου τελειώνουν τα φυστίκια... Νομίζω ότι θα βγω στους δρόμους ν'αναζητήσω φυστίκια με αλάτι. Χρειάζομαι τόσο το αλάτι, όσο και το φυστίκι.

Συνάντησα δε ένα φυστίκι αλλιώτικο. Άδειο. Πόνεσε η ψυχή μου. Σπάραξε. Το έβαλα ανάμεσα σε άλλα φυστίκια και τολμώ να πω, πως έδειχνε το πιο χαρούμενο! Το πιο πληθωρικό. Υποθέτω ότι τα φυστικία καθώς ήταν πολυάσχολα μέσα στο σακουλάκι, δεν παρατήρησε κανένα το κενό του. Συμβαίνει άραγε το ίδιο και με τους ανθρώπους;

Αγαπημένη μου Αυστρία. 1

Αγαπημένη μου Αυστρία,

 Υποθέτω ότι είσαι χώρα. Δε θα το αναζητήσω στο γοογλε, θα σε βάλω στο μυαλό, σα να 'σαι χώρα. Μέσα σου έχεις ένα σημαντικό κομμάτι μου. Καιρό τώρα δε νιώθω τίποτα. Ζορίζω τον εαυτό μου να λούζεται με δράματα μήπως και καταφέρω να καώ στη φωτιά τους, αλλά και πάλι νιώθω σαν κουταλάκι. Δε νιώθω θλίψη που είμαι άδεια, γιατί νιώθω γεμάτη. Δε νιώθω χαρά που νιώθω γεμάτη, γιατί είμαι άδεια.
 Θα θυμάμαι το πρόσωπό σου. Δε θα έχω κοντά την αγκαλιά σου... Ίσως όλος αυτός ο περασμένος χρόνος να ήταν η προετοιμασία. Ίσως ήσουν αέρας τα περασμένα χρόνια για να με βοηθήσεις να μεγαλώσω. Να, ξέρεις, νοερά και πραγματικά, αν δεν υπήρχες εσύ, ίσως να μην τα είχα καταφέρει... Μετρούσα τις μέρες ανάποδα για τη μεγάλη έξοδο και είμαι ακόμα στους ίδιους τοίχους. Μα φταίω εγώ. Ιδρυματισμός;
 Αγαπημένη μου Αυστρία, έχεις μέσα σου ένα κομμάτι μου, που κρύβει μέσα του ένα κομμάτι μου. Πάντα όταν το αγγίζω και το βλέπω, γίνομαι παιδί. Όσο πιο πολύ μεγαλώνω, τόσο πιο παιδί νιώθω κοντά του. Κι όλα τα ξεχνάω αμέσως. Μαγική η δύναμη που έχει η οικογένεια που χτίζεις. Μαγικό κάποιος να ξέρει τι σκέφτεσαι όταν ακούς τους άλλους να μιλάνε και τη σιωπή σου να ουρλιάζει. Να σκουντάει χαριτωμένα το πόδι σου κάτω από τα θρανία, τα τραπέζια και τις μύτες των άλλων.
 Αγαπημένη μου Αυστρία, κάποτε είχα μία παράξενη οικογένεια. Είχε τρία αρσενικά και ένα θηλυκό. Το βασανισμένο θηλυκό, ήταν πάντα βασανιστικά εκεί. Το μεγάλο αρσενικό, βασανιστικά δεν ήταν ποτέ εκεί. Είχα ένα αδελφό που έμοιαζε με άνεμο και ένα αγόρι που του άφησα το αληθινό ρήμα και το όνομά μου.
 Αγαπημένη μου Αυστρία, σε φιλώ γλυκά. Πρέπει να μεγαλώσω τώρα. Υπόσχομαι όμως, να μη μεγαλώσω ποτέ! Καλό βράδυ.

φτου και βγαίνω.

Ήκουσες Αρετούσα μου τα θλιβερά μαντάτα, π’ ο κύρης σου μ’ εξόρισε σ’ τση ξενιτιάς τη στράτα;

Tου Κύκλου τα γυρίσματα, που ανεβοκατεβαίνουν,
και του Τροχού, που ώρες ψηλά κι ώρες στα βάθη πηαίνουν•...

Sbagliare è umano, ma meglio farlo con gusto...

Οτιδήποτε σας θυμίζει σεκς θα σηκώνετε ψηλά το χέρι

Όταν σου λέω για "μέλλον", δε μιλάω για πεπόνι. Δε γυρίζει μόνο η γη απόψε. Θα κάνω δύο γιους και δύο κόρες. Τον Ευλόγη και τον Ακόμη. Την Αγάπη και τη Θαλασσινή της Σύρου. Για να τη φέρω στον κόσμο τη μία, επειδή σχεδόν από τα ψέματα την έχετε σκοτώσει και η άλλη, επειδή στην ασημόσκονη στο Δελφίνι έβλεπα τη σκατόφατσά σου. Πάει το καλοκαίρι μου απόψε. Τον Ευλόγη κάθε φορά θα τον φωνάζω ξενόγλωσσα "...γιε" όταν το όνομά του τελειώνει και τον Ακόμη, πάντα θα τον ψάχνω: "Που'σαι...;" πριν το όνομά του ακουστεί. Το καλοκαίρι μου απόψε τελείωσε. Η Χριστίνα φοράει ένα χριστουγεννιάτικο σκουφί και απόψε δε γυρίζει μόνο η γη. Καλό καλοκαίρι και σε περίπτωση που δε σας δω, καλό πάσχα και καλό σας απόγευμα. 

Artificial Red

“ Thinking of you, wherever you are
We pray for our sorrows to end,
and hope that our hearts will blend.
Now I will step forward to realize this wish.
And who knows,
starting a new journey may not be so hard
Or maybe it has already begun.
There are many worlds.
but they share the same sky
one sky, one destiny. ”

Υστερόγραφο

ξέχασες;

Up from the sea, from underground, down from the sky, they're all around.