Μικρές καταχωρήσεις ρυθμού

 Δεν έφυγε ο Μάρτης τελικά. Δεν τον έδιωξα. Την τελευταία εβδομάδα είναι βροχερός και συννεφιασμένος και υπήρχε σκόνη και μουντάδα. Που σημαίνει ότι μου άρεσε πολύ ο καιρός! Έχω πάρει ένα πολύ ωραίο καινούργιο μπουφάν, που ενώ είναι πολύ λεπτό, είναι πάρα πολύ ζεστό! Υπόσχεται ότι μέχρι και τους -14°C εγώ θα είμαι εντάξει! Είναι κατασκευασμένο από ένα υλικό που χρησιμοποιούν σε διαστημικές στολές! Με προστατεύει λέει κι από μία δυνατή βροχή! Και σε ρωτάω, είμαι τώρα πλέον καλά θωρακισμένη; 

 Για να διασφαλίσω την επιτυχία, αγόρασα και τον μύθο του Σίσυφου» του Καμύ, τους νεκρούς του Τζόις, μερικούς τυράννων μονόλογους του Τουέιν και τον άνθρωπο που ήθελε ν' αλλάξει τον κόσμο του Έσσε. Δεν ξέρω πως πήγαν εκεί τα πράγματα, διότι εγώ πήγαινα για ένα ακόμα «ιστορίες να σκεφτείς» του Μπουκαϊ, να το δωρίσω σε άλλον και τις «λευκές νύχτες» να τις δωρίσω σε εμένα. 

 Κουβάλησα μαζί μου για αρχή τους νεκρούς. Πάντα υπάρχει στην τσάντα μου δικό μου έργο και πάντα τον τελευταίο καιρό «η τέχνη του πολέμου». Σήκωσε πριν λίγο η Όλγα την τσάντα μου και με ρώτησε τι κουβαλάω πρωί πρωί! Συχνή απορία όσων σηκώνουν την τσάντα μου. Άντε τώρα να τους εξηγήσεις... Άντε να καταλάβουν ότι στην πραγματικότητα η τσάντα μου είναι πανάλαφρη σε σχέση με το κατά τα άλλα αόρατο βάρος στους ώμους μου. Πιο συγκεκριμένα, πως αν δεν υπήρχε το μεγάλο βάρος της τσάντας, τότε το αόρατο βάρος θα ήταν αληθινά ασήκωτο. 

 Λες να επηρεαστώ από τους νεκρούς; Λες να έχει κι άλλο αυτός ο Μάρτης;