2

 Σας συμβαίνει κι εσάς να ανακαλείτε πράγματα και να φουντώνετε; Εμένα είναι η συχνότερη αιτία που με κάνει να θυμώνω. Όχι τρελά πράγματα, πάντα κλάιν, αλλά μία ταραχή μου τη δημιουργεί. Και ξέρεις γιατί; Παρά είμαι ευγενική ή ζεν για να χαλαστώ σε πραγματικό χρόνο και μου τα σκάει κάτι χρόνια μετά από τη στιγμή που έλαβε χώρα.
 Σημερινό θέμα που με έκανε να θέλω να εκτυπώσω αυτοκόλλητα #ασχολήσουμεταβυζιάσουάτομο είναι ο θηλασμός. Πιο συγκεκριμένα οι περίεργοι/ες που ρωτάνε τις μάνες «θηλάζεις;». Δεν μπορώ να καταλάβω τι τους ενδιαφέρουν τόσο οι διατροφικές συνήθειες ενός ξένου βρέφους; Αν θηλάζεις/θήλασες είσαι καλή, αν όχι είτε ξεκινούν τη διάλεξη σχετικά με τα οφέλη του μητρικού γάλακτος, είτε λένε με τόνο θλιβερό «δεν είχες γάλα...»
 Το πιθανότερο είναι ότι η γυναίκα είχε. Αρκετό και θα μπορούσε να έχει όσο θέλει, αλλά για ένα σωρό λόγους αραδιάζει φοβισμένη ένα σωρό δικαιολογίες για ποιο λόγο δεν... Γιατί; Τί ζόρια τραβάτε; Ο καθένας θα κάνει αυτό που νιώθει καλά και σωστό να κάνει. Θηλάζει, καλώς! Δε θηλάζει, πάλι καλώς. Εκνευρίστηκα λοιπόν, διότι διαβάζοντας κάποια άρθρα διαπίστωσα πόση πίεση και ταμπού υπάρχει πάνω σε αυτό το θέμα. Υπάρχουν άπειροι ιστότοποι, σύλλογοι, πλανήτες να σε στηρίξουν για να θηλάσεις, μα με μία πρόχειρη αναζήτηση δεν βρήκα σχεδόν τίποτα πέρα από δύο-τρία άρθρα για να σε στηρίξουν σε περίπτωση που δεν μπορείς, δε θες, δεν, δεν, δεν. Ε, και φούντωσα.
 Γενικά φουντώνω με την πίεση. Την ανάγκη του ενός, να επιβάλλει το «σωστό» του στον άλλον (αγαπημένο θέμα του μήνα). Δεν υπάρχει τίποτα πιο σωστό, από τον σεβασμό, την κατανόηση και την αποδοχή. Αν δεν βγαίνει, δεν υπάρχει λόγος να δημιουργείται ένταση, ας πάει ο καθένας στην ομάδα του, είτε να περάσει μία καλή ζωή, είτε να την σπαταλήσει οργανώνοντας επιθέσεις.
 Η καραντίνα συνεχίζεται. Πήρε παράταση μέχρι 4/5 και φήμες λένε ότι για να επαναλειτουργήσει η εργασία μου, θα περιμένω μέχρι 29/6; Γεγονός που τα τινάζει όλα στον αέρα. Καλά, όχι μόνο αυτό. Αλλά κυρίως αυτό. Σε λίγες ώρες θα μάθω περισσότερα για το μέλλον μου. Έχω ένα άκρως σημαντικό ραντεβού στο οποίο θα ακούσω ένα ηχητικό κομμάτι. Αυτό, θα καθορίσει σε έναν βαθμό τα σχέδια. Το νέο μπιτ.
 Πλάκα έχει η ζωή μπλα μπλα μπλα. Μου πήρε καιρό να γράψω. Όχι πολύ, αλλά ένιωθα ότι δεν υπάρχει κάτι που να θέλω να μοιραστώ, μέχρι χθες που είδα αυτό το κάπως αριστουργηματάκι:
https://www.imdb.com/title/tt5808778/
Εμένα μου άρεσε. Εμένα μου αρέσουν κάτι τέτοια. Κάτι τέτοια είναι που μου αρέσουν εμένα.
 Έπειτα βρήκα μία εφαρμογή που μαθαίνεις ξένη γλώσσα μέσα από τραγούδια: lirica. Μίλησα μετά από καιρό με την Χλόη! Ω, τι ωραίες συζητήσεις κάνω με την Χλόη. Μάλλον συμβαίνει μία μικρή επιστροφή στο 11-12 αυτό το 2020. Ωραία χρόνια. Περίεργα. Ακροβατούσαν ανάμεσα στην ταραχή, ένα μιλκσέικ και το απόλυτο δράμα. Κλασικά δηλαδή. Αλλά λέω αυτή τη φορά να μην χάσω τίποτα από το 11-12 ξανά εντελώς. Αυτά τα χρόνια έριξαν τα μπετά για το χάος του σήμερα. Φόρος τιμής λοιπόν η επαφή.
 Ο κισσός μεγαλώνει. Ένα χρόνο και μισό έχω καταφέρει να μην σκοτώσω το φυτό. Ούτε τον πόθο εντελώς. Κι ενώ φαίνεται να έχει ξεραθεί, νέα φύλλα είναι έτοιμα να σκάσουν. Όλα μαζί μπίτσιζζ. ΚΑΜΠΟΥΜ.
 Τι άλλα; Μείωσα κι άλλο τον στόχο των βημάτων μου. Δηλαδή το ξεφτίλισα και πάλι δεν έχω καταφέρει να μείνω πιστή. Επίσης διαπίστωσα ότι θα μπορούσα να πάρω κι άλλο μετάλλιο αναβλητικότητας διότι έναν χρόνο και μισό δεν έχω καταφέρει να μεταφέρω τον μίνι προτζέκτορα στο δωμάτιο να δω πως πατάει πάνω στο σκουρόχρωμο πετρόλ ταβάνι. Το σπίτι όχι, δεν είναι μεγάλο. Τα δωμάτια είναι πολύ κοντά το ένα στο άλλο. Καμία δικαιολογία.
 Κι έτσι κυλάνε οι μέρες. Προσπαθώ να μάθω στη Φακή τα τελευταία εικοσιτετράωρα να ξεχωρίζει τον Νταλί από τον Χίτσκοκ. Ίσως είναι άκρως χαρισματική. Μετράει μόνη της, χωρίς βοήθεια από το ένα ως το δέκα και από το ένα εώς το πέντε στα ισπανικά. Ζει σε αυτόν τον κόσμο λιγότερο από έναν χρόνο και μισό. Νομίζω ότι μιλάνε πολύ αργότερα, χωρίς σειρά. Παρ'όλα αυτά το σημαντικό είναι ο Νταλί σε αυτή τη φάση. Νομίζω το μουστάκι την βοηθάει φουλ. Αν πιάσουμε ίδιο σήμα θα είναι μαγικό.
 Κατά τ'αλλά ηρέμησα με τις πίτσες. Παρ'όλα αυτά δε θα το στείλω το μέιλ μάλλον στο εθνικό και θα παίξω μπαλίτσα όπως είπε ο δάσκαλος Κουέντιν: Η καλύτερη σχολή κινηματογράφου από την οποία μπορείτε να αποφοιτήσετε είναι να προσπαθήσετε να φτιάξετε μία ταινία μεγάλου μήκους χωρίς χρήματα!
Γιόλο δάσκαλε.
 Τέλος είδα το khalifat και το unorthodox. Αυτό το χαριτωμένο πέρασμα από τον ισλαμισμό στον ιουδαϊσμό, πολύ μου διέγειρε την περιέργεια κι έτσι έκτοτε αφιερώνω αρκετό χρόνο να μελετήσω τα άκρα πέρα από τα δικά μας άκρα. Τελείωσα και το workin' moms! Ω ναι! Τελείωσα κάτι. Επίσης σε αυτό το σημείο συνειδητοποιώ ότι το νετφλιξ πρέπει να σπονσοράρει πούτσαμπλογκ κι εγώ πρέπει να σταματήσω να επιλέγω την εύκολη λύση.
 Όχι ακόμα τέλος τελικά. Είδα κι ένα σούπερ τρομακτικό όνειρο. Δηλαδή ήταν σαν να ήμουν ξύπνια. Σα να είχα ανοιχτά τα μάτια. Τα πάντα γύρω τα έβλεπα όπως είναι. Ωστόσο κάτι ένιωσα να με πλησιάζει. Μία τρομακτική, βαριά, ανδρική φωνή, μου ψιθύρισε στον λαιμό. Δεν μπορούσα να κουνηθώ καθόλου. Φώναζα. Είχα ανατριχιάσει. Με τα πολλά κατάφερα να στρίψω από ανάσκελα στο πλάι κι άνοιξα τα μάτια μου. Ήμουν ακόμα ανατριχιασμένη. Σας έχει τύχει ποτέ κάτι τέτοιο;

Μπουυυυυυυυυυυ σπούκι. Θυμάμαι που στο γυμνάσιο ψάχναμε ξόρκια με τον Βασιλάκη για την Μόρα καθώς σεργιανίζαμε στα νεκροταφεία και στα στοιχειωμένα. Δεν πίστεψα ποτέ ότι παίζουν τέτοια σενάρια, μολονότι όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω μάγισσα με κρυστάλλους, πηγαιν'έλα στην Βολιβία και τέτοια. Παρ' όλα αυτά είπα μεταξύ σοβαρού κι αστείου «Μόρα Μόρα κακαβού, μέτρα τ'άστρα τ'ουρανού, την φακή του κιλού, τα βότσαλα του γιαλού κι έπειτα έλα σε εμένα». Ο Σπυράκος ορθά παρατήρησε ότι το ξόρκι είχε τρύπες, διότι τι θα συμβεί αν η Μόρα μετράει σούπερ γρήγορα; Οπότε ξανά έπιασα στα χέρια μου το δώρο της Αλεξάνδρας «η τέχνη των ονείρων» και αποκοιμήθηκα κάνοντας όνειρα πως κερδίζω τον διαγωνισμό και πάω στις Κάννες.



Υ.Γ. Να σου πω κάτι. Είδα το αφτερλωβ και δε μου άρεσε. Μου άρεσε όμως η μουσική και το πως σου πετάγεται ο τίτλος της ταινίας. Δεν κατάλαβες, με πάτησε κάτω το κομμάτι. Σαν ρώγα από σταφύλι έπεσα στο μάρμαρο και ήρθαν οι νότες του και χοροπηδούσαν πάνω μου, έπαιζαν ποδόσφαιρο ανέμελες με εμένα και γέμισε ο τόπος κρασί. Κι έτσι συνάντησα την Melentini.

Κάποιου Οκτώβρη την αυγή

 Θα μπορούσα φουλ να έχω διπολική διαταραχή και τώρα να είμαι στη φάση της έντασης! Δεν ξέρω, αλλά νιώθω φουλ δημιουργική. Δηλαδή όχι δημιουργική, αλλά στο κατώφλι του ναού της δημιουργίας. Σήμερα έκλεισε ένας ακόμα τεράστιος κύκλος με τον καλύτερο τρόπο που θα μπορούσε να κλείσει. Έκανα κάποιες θυσίες, αλλά κλάιν, βλέπω παντού κύκλους, νέους κύκλους που ανυπομονώ να μπω μέσα τους να χορέψω με πράσινα λέιζερ να με πυροβολούν από παντού.

 Μπάντες, παιγνίδι και μαγεία. Είμαι σε μία φάση που ξεκάθαρα μπορώ να παίζω, να εστιάσω στην μπάντα μου και να εφοδιαστώ για ένα λαμπρό μέλλον ως μάγισσα. Δεν θυμάμαι αν στο έχω ξαναπεί Τάκη, αλλά όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω μάγισσα! 

 Παρατηρώ επίσης την τελευταία ώρα το τεράστιο χάσμα γενεών το όποιο όμως αυτή τη φορά εντοπίζω στο κύμα που ακολουθεί και όχι σε αυτά που βλέπω μπροστά. Γι'αυτό αποφασίζω η μπάντα να πειραματιστεί και με τον τραπ ήχο, που θα τα βάζει έτσι, με όλους και με όλα γιατί έτσι. Γιατί ΑΪΝΤΕ. Ή μήπως Αή Ντε; «Κάσιους, φυστικί κάσιους, η φάση σου είναι χάσιους». Cringe το παιδί οσονούπω για τη μάνα του άνετα. 

 Κατά τα άλλα ξεκίνησα να δω κι εγώ το κάζα ντε παπέλ και μου αρέσει. Την πρώτη φορά που δοκίμασα να το ξεκινήσω το σταμάτησα στα πρώτα 5'. Μα τί σκεφτόμουν την πρώτη φορά; Τώρα, χωμένη μέσα σε ένα τεράστιου τίσερτ στον υπέροχο καναπέ, που γράφει: I only watch the first episode και τη Θεοδούλη κατάχαμα να πέρδεται και να ροχαλίζει πολύ ηχηρά για μωρό, γουστάρω φουλ. Κάνω μερικά διαλείμματα για να παίζω μπιμπερό κλπ και να γράφω στο υπέροχο νέο σημειωματάριο: ideas I get in the middle of the night.

 Κατά τα άλλα, έχω βρεθεί στο κέντρο του κόσμου, αυτή τη στιγμή δεν βρίσκομαι υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών, ορκίζομαι natural high είναι η φάση, λίγη πρασινάδα με βαλσάμικο έφαγα πριν ώρα. Ίσως ο προσωποκεντρικός χαρακτήρας της εποχής να είναι το μυστικό για την επιτυχία της μεγάλης ιδέας. Ίσως να φλερτάρει επικίνδυνα με την μεγάλη ιδέα για το πρόσωπο όμως. Δεν μας αρέσει αυτό. Η μεγάλη ιδέα δηλαδή για τη λατρεία του προσώπου δηλαδή... Τέλος πάντων, δεν φοράω το μπλουζάκι το έχω ξεχάσει στο δωμάτιο! Είναι απίστευτο το πως ξεχνάω τελευταία κάτι τέτοια τυπικά όπως το να ντύνομαι! Βλέπω κύκλους και γουστάρω. Λες να φταίει το κόκκινο το μαλλί; Λες Άη γκετ; Ή μήπως Άη όνλι; Η Θεοδούλη ξεκινάει να κάνει το άλογο. Βάζω το επόμενο επεισόδιο! Φιλάκια 

Υ.Γ. Είναι δυνατόν το old school να έχει φάει τέτοιο εξαφάνισμα από το new age; Cringe! 

Τea τσάι;

 Το τσάι μου αρέσει πολύ (σε περίπτωση που δεν έχει γίνει ακόμα ολοφάνερο). Ίσως είχα γράψει ξανά παλιότερα παρόμοιο κείμενο, αλλά δε θέλω να αφιερώσω χρόνο να το τσεκάρω. Θέλω όμως να αφιερώσω χρόνο για να καταγράψω τσάι που μου αρέσει και τσάι που δε μου άρεσε τόσο. Όταν μεγαλώσω θέλω να πιω όλο το τσάι του κόσμου. Θέλω να φτιάξω ένα τεϊοποτείο που θα παίζει τις περισσότερες ώρες κλασσική μουσική και θα μπορείς να παίζεις μέσα παιγνίδια, πιάνο και να διαβάζεις βιβλία.
 Το τσάι παλιότερα δεν το αγαπούσα τόσο όσο σήμερα, όμως ύστερα από ένα απόγευμα στο σπίτι του αρχιπειρατή που υπηρετούσα στο καράβι του τις μέρες που ήμουν θαλάσσια πειρατίνα, όλα άλλαξαν. Εκείνο το απόγευμα είχαμε πειρατικό μίτινγκ όλη η ομάδα του πειρατικού πλοίου. Ο αρχιπειρατής μας μάζεψε για να οργανωθούμε καλά και να υποτάξουμε όλους τους ανέμους για την επίτευξη του απώτερου σκοπού. Ευγενικός οικοδεσπότης μολονότι αδυσώπητος θαλασσόλυκος, προσέφερε σε όλο το πλήρωμα ροφήματα. Εγώ θέλησα να πιω τσάι. Ενθουσιασμένος έφερε ένα βάζο με μπαλάκια!
_Βάλε στην κούπα 2-3 πέρλες και μην προσθέσεις ζάχαρη, μου είπε.
Ήταν αδιανόητο τότε να μην προσθέσω ζάχαρη στο τσάι. Είχα αρχίσει κάποια χρόνια πριν να πίνω τσάι, αλλά φακελάκια και με άπειρη ζάχαρη.
 Μου εξήγησε την ποιότητα και την προέλευση αυτού του τσαγιού, καθώς και το κόστος που είχαν αυτά τα τοσοδούλικα μπαλάκια, που σκέφτηκα να κάνω μία προσπάθεια για να μην τον στενοχωρήσω μιας και μίλαγε με τόσο σεβασμό και θαυμασμό γι' αυτόν τον θησαυρό του. Κι έτσι άλλαξαν όλα. Έτσι ξεκίνησε μία βουτιά στον αληθινό κόσμο του τσαγιού. Με το που ακούμπησε τα χείλη μου το μαγικό υγρό, τα μάτια μου άνοιξαν διάπλατα και στην επόμενη ανάσα που πήρα η ζωή πια για ΄μένα, είχε γίνει νέο συναρπαστικό ταξίδι.
 Από τότε δεν χρειάστηκα ξανά ζάχαρη. Η ζάχαρη και οποιοδήποτε γλυκαντικό ή μέλι, αλλοιώνουν φοβερά τις ιστορίες που μπορεί να σου πει το τσάι. Κατάλαβα δυστυχώς ότι τα φακελάκια όσο συναρπαστικές γεύσεις κι αν υπόσχονται, ούτε τις χαρίζουν ποτέ, ούτε συγκρίνεται η ποιότητά τους με αυτή ενός καλού χύμα τσαγιού. Μεγαλύτερο δε χρόνο και μελέτη έχω αφιερώσει στα αρωματισμένα τσάγια. Είναι τόσο υπέροχη η εξερεύνησή τους. Με αυτά και με τ'άλλα σκέφτομαι πως υπάρχει κάτι που έχω παθιαστεί μαζί του, το τσάι και το γράψιμο. Και ξέρεις ποιο είναι το σπουδαίο; Όσο κι αν μεγαλώσω, ποτέ δε θα χρειαστεί να αποχωριστώ κάποιο πάθος μου!
 Εν συνεχεία λοιπόν, αποφάσισα να καταγράψω κάποιες εντυπώσεις μου σχετικά με κάποια τσάγια. Σκέφτομαι δε ότι θα μπορούσα να διατηρήσω κι ένα μυστικό ημερολόγιο τεϊοποτείας, στο οποίο θα κρύψω όλα τα μυστικά της σχέσης μου με το τσάι και τα βότανα. Θα μου χρησιμεύσει θαρρώ και για όταν μεγαλώσω, που θέλω να γίνω μάγισσα.
 Σε αυτό το σημείο διαπίστωσα ότι τελικά έχω γράψει κι άλλο κείμενο καθαρά για το τσάι. Καλά, εντάξει, δε θα γράψω πάλι τα ίδια, απλά έχω ενθουσιαστεί γιατί αγόρασα ένα καινούργιο κι ανυπομονώ να έρθει το βράδυ για να μπορέσω να το γευτώ. Είναι πράσινο με πραλίνα σοκολάτα! Πήρα και λευκό που νομίζω δεν έχω δοκιμάσει ξανά, ή τουλάχιστον δεν θυμάμαι! Το λευκό έχει μέσα πεπόνι, βερίκοκο, ροδάκινο, σύκο και λεβάντα. Μόλις έβαλα ένα τεράστιο φύλλο λευκού τσαγιού στο στόμα μου. Έχω ξεσαλώσει σήμερα. Έχεις βάλει ποτέ ένα φύλλο λευκού τσαγιού στο στόμα σου;

Τσάι και βότανα που μου αρέσουν πολύ πολύ
1. Μαύρο με χουρμά, σύκο, σουσάμι, σουλτανίνα, αμύγαλο
2. Πράσινο με μήλο, κανέλα, πορτοκάλι, κάρδαμο, πιπέρι
3. Πράσινο sencha με κάστανο, αμύγδαλο, κακάο, κανέλα, άνθη φλαμουριάς

Τσάι και βότανα που μου αρέσουν διότι είναι σταθερές αξίες
1. Μαύρο με περγαμόντο, το αγαπημένο Εarl Grey
2. Τσάι Κεϋλάνης με μαύρο Assam, το κλασσικό English Breakfast
3. Μέντα
4. Πράσινο sencha με ροζ και κόκκινο τριαντάφυλλο, φλούδες σπόρου κακάου, φύλλα μπαμπού

Τσάι συμπαθητικό 
1. Μαύρο με λεμόνι, πορτοκάλι, γκρέιπφρουτ, κίτρο, νεράντζι, μανταρίνι, περγαμόντο
2. Μαύρο με κεράσι, βύσσινο, μήλο, κανέλα, γαρύφαλλο, κορίανδρος, κάρδαμο, ροζ πιπέρι
3. Μαύρο με κανέλα, κάρδαμο, κορίανδρος, ροζ πιπέρι, γαρύφαλλο, μήλο
4. Λουίζα και τσάι του βου, του βου, του βουνού

Τσάι της αμφιταλαντεύσεως
1. Πράσινο τσάι με αμύγδαλα, σύκα, χουρμάδες, εσπεριδοειδή, σαφράν
2. Πράσινο τσάι με καραμέλα, αμύγδαλο, καρύδα, πιπερόριζα, μόκα, κόκκοι καφέ
3. Μαύρο Assam με σπόρους κακάο, σοκολάτα
4. Μαύρο Κεϋλάνης, φουντούκι, βανίλια

Τσάι που μέχρι αυτή τη στιγμή δεν κατάφερε να μου αρέσει
1. Πράσινο sencha με λεμόνι, αμύγδαλο, φιστίκι Αιγίνης, μαστίχα
2. Ιβίσκος, κράνμπερις, μήλο
3. Πιπερόριζα, εχινάκεια, κανέλα, χαμομήλι, γλυκόριζα
4. Παντζάρι, αμύγδαλο, μήλο, κανέλα
5. Μήλο, σταφύλι, φράουλας, ιβίσκος, χαμομήλι, κάλυκες τριανταφυλλιάς

παράξενες ερωτήσεις

Αν σε ρωτήσω πόσο κάνει 1 + 1 θα μου απαντήσεις κάτι.
Οι περισσότεροι θα μου απαντήσουν κάτι γρήγορα και με σιγουριά.
Κάποιοι θα σκεφτούν ότι ίσως πρόκειται για ερώτηση παγίδα.
Κάποιοι θα απαντήσουν αλλόκοτα.
Μπορεί να απαντήσουν σωστά, διαφορετικά, ή λάθος, ή τρελά. Το επίθετο που θα χαρακτηρίσουμε την απάντηση καθορίζει τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο και τον τρόπο που θέλουμε αυτός ο κόσμος να «χορεύει».
Άρχισα να σκέφτομαι ότι έχω φοβερό πρόβλημα με τις ερωτήσεις κάπου στο δημοτικό όταν μου έδιναν να συμπληρώσω λευκώματα.
Ή ίσως και πιο πριν όταν με ρωτούσαν αν αγαπώ πιο πολύ την μαμά ή τον μπαμπά και πώς θα μπορούσα να τους εξηγήσω;
Ερωτήσεις όπως: σου αρέσουν τα σκυλάκια ή τα γατάκια, ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία, ομάδα, τραγουδίστρια ή ποιο είναι το αγαπημένο σου συγκρότημα ή ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα ή φαγητό ή τραγούδι, μου προκαλούσαν μεγάλη δυσφορία.
Πώς γίνεται κάποιος να έχει μονάχα κάτι αγαπημένο όταν έχει ένα αχανές λιβάδι με αγάπες; Πώς γίνεται αυτό που είναι αγαπημένο μου την Δευτέρα, να είναι αγαπημένο μου και την Παρασκευή; Αυτό που μου αρέσει τον Γενάρη, πώς να μου αρέσει το ίδιο και τον Αύγουστο;
Υπάρχουν βέβαια κάποιες σταθερές στη ζωή μου που συνταξιδεύουμε πολλά χρόνια παρέα, μα θα ψάξω κάποια άλλη φορά το γιατί...
Κι έπειτα ήρθαν κι άλλες περίεργες ερωτήσεις. Πιο γενικές πια, αλλά το ίδιο πιεστικές... Τι μουσική ακούς; Που βγαίνεις; Πότε θα μεγαλώσεις; Ποια εποχή σου αρέσει πιο πολύ;
Και τώρα πια οι ερωτήσεις των μεγάλων! Που εργάζεσαι; Που μένεις; Έχεις σχέση; Τι κάνεις;
Δεν μπορώ να καταλάβω τι ακριβώς είναι αυτό που με ενοχλεί στις ερωτήσεις. Αν είναι η τάση τους να σε περιορίσουν, ή αν αυτοί που ρωτάνε στην πραγματικότητα δεν θέλουν να ακούσουν ή θέλουν να ακούσουν αυτό που τους χαϊδεύει τα αυτιά.
Οι ίδιες βέβαια ερωτήσεις θα ήταν πιο εύκολες αν η απάντησή τους αφορούσε μονάχα το πώς νιώθουμε εκείνη την στιγμή, ή μία συγκεκριμένη στιγμή της ζωής μας, ή αν θα μπορούσαμε τέλος πάντων να κάνουμε μία ανάλυση-αιτιολόγηση.
Παράξενες είναι και οι ερωτήσεις που ως απάντησή τους σηκώνουν αυστηρά ένα «ναι» ή ένα «όχι» ένα «θέλω» ή ένα «δε θέλω» και δε σε αφήνουν να συμπληρώσεις με το μαγικό «αλλά».
Βέβαια αν δεν υπήρχαν αυτές οι ερωτήσεις ίσως όλα να ήταν υγρά. Ίσως ο κόσμος να κατέρρεε. Ίσως πρέπει να υπάρχει μία ισορροπία συγκεκριμένων ερωτήσεων, απαντήσεων, ανθρώπων και ονείρων. Ίσως και όχι...
Από την άλλη είναι και αυτές οι ερωτήσεις που απολαμβάνω τόσο πολύ να απαντάω! Ίσως είναι ίδιες με αυτές που δε μου αρέσουν και απλά έχουν τεθεί πιο «σωστά». Μου αρέσει τόσο πολύ να απαντάω. Μου αρέσει πολύ και να ρωτάω όμως.
Βέβαια, φταίω κι εγώ κάπου. Το συντηρώ μερικές φορές. Ύπουλα θέτω βαρετές ερωτήσεις και μία αλήθεια είναι ότι αν δεν υπήρχαν αυτές οι άσχημες ερωτήσεις, δε θα μπορούσα να κάνω μία γρήγορη τακτοποίηση του συνομιλητή μου στα συρταράκια μου. Πιθανόν να είναι άδικο, αλλά κάποιες φορές τακτοποιώ. Το καλό είναι ότι ανοίγω τα συρταράκια συχνά και τα πετάω όλα στον αέρα, αλλά κάποιοι έχουν γατζωθεί στα συρταράκια και γι'αυτό δεν φταίω.
Ναι...
Σήμερα νιώθω γαλάζιο του τρυπημένου μου τζιν. Σχεδόν όλα μου τα ρούχα έχουν μία τρύπα και ποτέ μου δε με ένοιαξε. Ίσως κάποιες φορές τις ράβω, σπάνια, αλλά τις περισσότερες τις ντύνομαι περήφανα. Έφαγα πολύ σήμερα. Νιώθω πώς τίποτα σπουδαίο δεν συνέβη μέχρι τη στιγμή που...

carburetter

Κι έτσι μαλακά μπήκε ακόμα ένα δώδεκα στη ζωή μου. Άρχισε να κάνει λίγο παραπάνω κρύο και λίγη παραπάνω τζαζ. Όλα είναι περίπου σαν κρασί με γεμάτο σώμα, μαλακό.

Ωστόσο η Έλλη έπεσε.

Η ιστορία της Έλλης ξεκινάει κάπου στα βάθη της ανατολής όταν μία κινέζικη κίτρινη καταιγίδα της άλλαξε απροσδόκητα το παραμύθι. Ήταν περίπου μεσημέρι και έπλεε στα βαθιά. Τότε δεν είχε κρύο, ούτε τζαζ. Μονάχα πλεύση. Μέσα στη βάρκα που έπλεε μονάχη, περνούσε αρκετές ώρες τρέχοντας επί τόπου κι ακούγοντας Σοπέν. Μόνο Σοπέν.
Εκείνη την Τρίτη και ενώ έπλεε, η κινέζικη κίτρινη καταιγίδα προειδοποίησε με το βαθύ της μουγκρητό. Όπως ήταν λογικό, ο Σοπέν στα αυτιά της Έλλης δεν την άφησε να ακούσει τα προειδοποιητικά σημάδια.
Λίγες στιγμές αργότερα η Έλλη βρισκόταν μέσα στη γκρίζα θάλασσα.
Κακή βάρκα ή κακή η καπετάνισσα έχει άραγε καμία σημασία;
Σχεδόν αναίσθητη όπως πάντα, το κύμα την ξέβρασε στο νησί 91217.
Όταν ξύπνησε απέναντι της καθόταν ένα τεράστιο βάζο με γλυκό του κουταλιού και την κοιτούσε ευτυχισμένο.
Η Έλλη άρχισε να κλαίει κι έπειτα σταμάτησε. Ύστερα άρχισε να κλαίει ξανά κι έπειτα σταμάτησε πάλι. Αυτό το έκανε πολλές φορές μέχρι που το γλυκό του κουταλιού τη διέκοψε για να τη ρωτήσει ευγενικά αν είχε μαζί της κουτάλι να της χαρίσει λίγο από τον εαυτό του. Μεταξύ μας ήθελε και λίγο να ξαλαφρώσει, αλλά είχε πολύ γλυκιά καρδιά αυτό το γλυκό του κουταλιού, οπότε σίγουρα ήθελε να την κάνει χαρούμενη.
Η Έλλη έχασε το κουτάλι της μαζί με την βάρκα. Το γλυκό στενοχωρήθηκε γιατί περίμενε πολύ καιρό κάποιον με έναν κουτάλι. Η Έλλη έβαλε πάλι τα κλάματα.
Η ζωή της Έλλης ήταν πολύ παράξενη. Είχε κάνει πολλές βόλτες τη γη. Είχε γνωρίσει πολύ παράξενα πλάσματα. Κάθε της μέρα ήταν σαν ταινία κι όσες δεν ήταν, τις έκανε η Έλλη να είναι. Είχε πολλές ιστορίες να σου πει, αλλά έπρεπε να νιώσει ότι θες να τις ακούσεις πρώτα. Αλλιώς η Έλλη δε μιλούσε. Παρατηρούσε κι έπινε μέντα.
Αυτή την εποχή κανείς δεν ήθελε να ακούσει, έτσι μία μέρα που η Έλλη καθόταν δίπλα σε έναν φάρο και χάζευε μία τη θάλασσα, μία το κόκκινο φως του φάρου και μία το φεγγάρι πίνοντας μέντα, αποφάσισε να φύγει. Πήρε μία βάρκα και ταξίδευε στη θάλασσά της. Δεν ήξερε που πήγαινε. Ίσως ποτέ δεν ήξερε, αλλά πιθανότατα εκείνη τη στιγμή δεν ήθελε να βρεθεί σε κάποιο ξένο, παράξενο νησί.
Κοιτάζοντας λίγο καλύτερα το γλυκό και το έντονο πορτοκαλί του χρώμα της θύμισε κάτι.

_ Πώς σε λένε;
_ Είμαι το γλυκό του κουταλιού Μ. Εσένα;
_ Έλλη
_ Θα μου πεις μία ιστορία;

Η Έλλη σηκώθηκε, τακτοποίησε τα ανακατεμένα της μαλλιά, πέταξε μακριά τα μαύρα της γυαλιά, τέντωσε ψηλά τα χέρια της και με ένα χαριτωμένο αλματάκι έπεσε μέσα στο βάζο με το γλυκό του κουταλιού.
Δεν μπόρεσε να θυμηθεί τι ήταν αυτό το πορτοκαλί χρώμα.
Τέλος.

Υ.Γ. Έκαναν κι ένα παιδί και το είπαν Μέλι.

ο βασιλιάς

Μα πώς μπορείς να μην ερωτεύεσαι ξανά και ξανά, αυτό που ήσουν, αυτό που έγινε, αυτό που συμβαίνει, την πιθανότητα, τον φόβο; Είμαι ένα μεγάλο ψέμα. 

Προσπαθούσα να πείσω όλους μαζί με εμένα πώς έρωτας δεν υπάρχει. Πώς αυτή η ζεστασιά, η προσμονή, αυτό το ξέχασμα και το αλλιώτικο καρδιοχτύπι δεν υπάρχουν; Αυτή η προσπάθεια, η κίνηση, το χαμόγελο και η μουσική που παίζει από κάπου που ποτέ δεν είδες και πότε δεν καταλάβες το πως. Ομορφιά παντού και ταξίδι. Ταξίδια για να σε βρω, για να με βρω. Στο παραμύθι υπάρχει πρωταγωνιστής ή πρωταγωνιστές ποτέ και κάποτε, δεν είχε ή έχει πάντα σημασία... Και την κάνει τη ζωή μωρέ όλο αυτό λουκούμι, καραμέλες τσάρλεστον και πλειμομπίλ που σε όλο τον κόσμο μπορούν να βρεθούν. Και είναι ευλογία να είσαι από αυτούς που σκαρώνουν τα παραμύθια μα και ήρωας που παλεύει με τα θεριά και τα διατηρεί και τα ταϊζει κάθε μέρα και με άλλα παραμύθια κι άλλα κι άλλα! Και κάπου θα πονέσεις, θα φύγουν θάλασσες από τα μάτια σου και κομμάτια της ψυχής σου θα ξεριζωθούν, μα είσαι μάγος και θα συνεχίσεις ξυπόλητος και για άλλα παραμύθια κι άλλα κι άλλα. Κι είναι όλα κόκκινο και κόκκινες κλωστές. Και μετά αναμνήσεις... Μα να σου πω; Είναι ακόμα παραμύθια! Ζεστά άλλα και άλλα κρύα. Σαν σοκολάτες και κόκκινα γλυκά κρασιά, σαν τη φωτιά και σαν ταινία, σαν αναπάντεχες συναντήσεις μέσα σε τόσο κόσμο, σαν ταυτόχρονη στροφή από άλλους δρόμους σε κοινή ή αντικριστή πορεία, σα να σου μιλάω που και που, σα θάλασσα, αλμύρα και ήλιος, σαν τον φάρο μου, το φεγγάρι και τα μπαλόνια. Σαν μαρκαδόροι, σαν χορός, σαν και εσένα... 

Τι πλούσια που είναι η καρδιά μου!

 

Angry bears

Σήμερα θα με προβληματήσει έντονα το εξής:
Πόσο τρομακτικές είναι οι αρκούδες πραγματικά;...

Να μην σου τύχει

Tellsplatte, το άλμα του Τέλλου

Διαπίστωσα με λύπη ότι, τόσα χρόνια επικρατούσε μία τρομερή σύγχυση στον εγκέφαλό μου σχετικά με το ποιος ήταν (ή δεν ήταν) ο Γουλιέλμος Τέλλος. Είχα κάνει ένα αλλόκοτο πάντρεμα μεταξύ του Γουλιέλμου και του Γουτεμβέργιου.

Όλο αυτό με οδήγησε βέβαια σε μία ακόμα πιο θλιβερή διαπίστωση. Δεν γνωρίζω τα πολιτεύματα του κόσμου.

Μία συζήτηση μεταξύ δύο νεαρών που έμπαζε από παντού, ήταν το αρχικό ΣΟΚ. Αναγνώριζα τα λάθη που άκουγα, αλλά δεν μπορούσα με σαφήνεια να εξηγήσω για ποιο λόγο ήταν λάθος, έτσι έμεινα χωρίς να μπορώ να επέμβω και να σταματήσω αυτό το αλισβερίσι λανθασμένων πληροφοριώνανε.
Σα να σε ρωτάει ένα παιδί, "γιατί η θάλασσα είναι μπλε" κι ενώ εσύ προβληματίζεσαι για το πώς θα εξηγήσεις κάτι το όποιο ενώ τόσα χρόνια το βλέπεις πότε δεν στάθηκες να μάθεις το όμορφο "γιατί" του -λάθος σου- , κάποιος άλλος με περίσσια σιγουριά εξηγεί στο παιδί τον λόγο που η θάλασσα είναι κίτρινη.
Κλέβω λοιπόν λίγο από την εξαιρετική αυτή σελίδα και παραθέτω:

Στον παρακάτω κατάλογο καταγράφονται τα διάφορα μείζονα και σύγχρονα πολιτεύματα, έτσι όπως αναγνωρίζονται από την πολιτική επιστήμη, και ορισμένες υποκατηγορίες τους. Τα πολιτεύματα αυτά μπορεί να επικαλύπτονται σημαντικά μεταξύ τους, ενώ οι όροι μπορεί να έχουν διαφορετική σημασία σε διαφορετικές εποχές:

• Αναρχισμός (έλλειψη κράτους και αυτοδιαχείριση της κοινωνίας)
• Αναρχοκομμουνισμός
• Αναρχοσυνδικαλισμός
• Πράσινος αναρχισμός
• Μετααριστερός αναρχισμός
• Αναρχοκαπιταλισμός
• Ολοκληρωτισμός (το κράτος έχει δικαιώματα απόλυτης και διαρκούς παρέμβασης σε κάθε κοινωνική σφαίρα, δημόσια ή ιδιωτική)
• Φασισμός
• Αυταρχία (το κράτος κυβερνάται από ένα άτομο)
• Δεσποτισμός
• Πεφωτισμένη δεσποτεία
• Δικτατορία
• Στρατιωτική δικτατορία
• Μοναρχία
• Απόλυτη μοναρχία
• Συνταγματική μοναρχία
• Πριγκηπάτο
• Δεσποτάτο
• Δουκάτο
• Μέγα Δουκάτο
• Εμιράτο
• Αιρετή μοναρχία
• Κληρονομική μοναρχία
• Λαϊκή μοναρχία
• Αντιβασιλεία
• Πατριαρχία
• Πατρογονισμός
• Τυραννίδα
• Δημοκρατία (το κράτος κυβερνάται με βάση τις αποφάσεις της πλειοψηφίας της κοινωνίας)
• Άμεση δημοκρατία - Κοινοτισμός
• Συμμετοχική δημοκρατία
• Αντιπροσωπευτική δημοκρατία
• Φιλελεύθερη δημοκρατία
• Βασιλευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία
• Προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία
• Σύστημα Γουεστμίνστερ
• Προεδρική δημοκρατία
• Ημιπροεδρικό σύστημα
• Λαϊκή δημοκρατία
• Ολιγαρχία (το κράτος κυβερνάται από μία μικρή ομάδα ατόμων)
• Αριστοκρατία
• Κορπορατισμός
• Γεροντοκρατία
• Κλεπτοκρατία
• Αξιοκρατία
• Πλουτοκρατία
• Τεχνοκρατία
• Ρεπουμπλικανισμός (το κράτος δεν κυβερνάται αυταρχικά και μία μερίδα της κοινωνίας επηρεάζει τις λειτουργίες του)
• Ομοσπονδιακή πολιτεία
• Συνταγματική πολιτεία
• Κοινοπολιτεία
• Σοσιαλιστική πολιτεία
• Θεοκρατία (Ιεροκρατία) (το κράτος αντλεί άμεσα και ρητά τη νομιμοποίησή του από κάποια θρησκεία)
• Χαλιφάτο
• Ισλαμική δημοκρατία
• Σουλτανάτο
• Φυλετισμός (το κράτος είναι οργανωμένο κατά φυλές)

Υ.Γ. 

_ Γεια σας ψάχνω ένα βιβλίο αλλά δε θυμάμαι τον τίτλο. Γουλιέλμος... κάτι... Γουλιέλμος...

_ Τέλλος 

_ Κρίμα. Θα πάω στο απέναντι βιβλιοπωλείο μήπως το έχουν

Υ.Υ.Γ. 

Υ.Υ.Υ.Γ. Εσύ αν ήσουν πολίτευμα, ποιο πολίτευμα θα ήσουν; 

Η κόκα του Τανχαμών

Σήμερα, αυτό που με έκανε να αισθανθώ άβολα, ήταν μία ανάμνηση.
Υπήρχαν μανάδες, ανάμεσά τους και η δική μου, που ναι μεν σε άφηναν (μετά από γκρίνια) να πιεις κόκακόλα-κόλα, αλλά στην αραίωναν με νεράκι γιατί πίστευαν πώς έτσι ξόρκιζαν το κακό της χημείας.
Την έκαναν πιο ελαφριά;
Πιο άκακη;
ΓΙΑΤΙ ΜΑΜΑΔΕΣ;
ΤΑ ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΑ ΑΡΑΙΩΜΕΝΑ 'Η ΜΗ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΩΣ 'Η ΑΛΛΩΣ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ.
...Και μάλιστα δεν έβαζαν νερό σε μορφή πάγου τουλάχιστον, γιατί έτσι η κόκακόλα-κόλα γινόταν ακόμα πιο κακή για τα "λαιμά σου"
Έτσι η υγρή μορφή του νερού μέσα στο αναψυκτικό του διαβόλου, απλά σε έκανε να φαίνεσαι εξαιρετικά σκατίφλωρας και σου χάλαγε και το ουμάμι. Και εννοείται ότι δεν έκανε καθόλου αθώα τη χημεία που έπεφτε μέσα σου.
Καλύτερα να μην έπινες ποτέ κόκακόλα-κόλα.
Να σου έχτιζαν ένα ρολάκι "δεν πίνω αναψυκτικά από άποψη"
Ή έστω να σου έβαζαν άπειρα παγάκια και να ήσουν το on the rocks αλάνι της οικογένειας θυσιάζοντας τα λαιμά.
Τα σκέφτομαι όλα αυτά από το πρωί και πάω να σκάσω...

BeYouΤί;Fool!

Όταν κοιμάμαι μιλάω πολύ. Αυτό δεν είναι πάντα καλό!

Κάποιες φορές, όταν δεν κοιμάμαι, σε ανύποπτες στιγμές, σκέφτομαι φωναχτά "ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ" και είναι οι στιγμές που αυτό, μου είπε κάτι. 

Χωρίς ζόρι, κάτι από τον έξω κόσμο ήρθε σαν τεράστιος μαγνήτης και τράβηξε κάτι από τον μέσα κόσμο για να δώσει συνέχεια στο παραμύθι.

Και κάπου εκεί ξεκινάει μία κίνηση σα χορός, σα χείμαρρος.

Σαν την μπουκοφσκιά, που ο λαός γνώρισε μέσα από μία διαφήμιση -δυστυχώς ή ευτυχώς-  

Αν δεν βγαίνει από μέσα σου ορμητικά σε πείσμα όλων,
μην το κάνεις.
Αν δε βγει απρόσκλητο
από την καρδιά κι απ’ το μυαλό σου κι απ’ το στόμα
κι απ’ τα σωθικά σου,
μην το κάνεις.
Αν κάθεσαι με τις ώρες και κοιτάς την οθόνη του υπολογιστή σου
ή σκύβεις σαν καμπούρης πάνω από τη γραφομηχανή σου
ψάχνοντας βασανιστικά τις λέξεις,
μην το κάνεις.
Μην το κάνεις για τα λεφτά
Ή για τη δόξα,
Ας’ το καλύτερα.
Αν το κάνεις γιατί νομίζεις πως θα σου φέρει
γυναίκες ή άντρες στο κρεβάτι σου,
μην το κάνεις.
Αν κάθεσαι εκεί πέρα και
γράφεις ξανά και ξανά τα ίδια και τα ίδια,
μην το κάνεις.
Αν ζορίζεσαι όταν σκέφτεσαι να το κάνεις,
τότε μην κάνεις.
Αν προσπαθείς να γράψεις όπως άλλος,
ξέχνα το.
Ας το καλύτερα.
Αν περιμένεις να βγει μουγκρίζοντας από μέσα σου,
τότε περίμενε υπομονετικά.
Κι αν δεν βγει με βαθύ βρυχηθμό,
κάνε κάτι άλλο.
Αν πρέπει πρώτα να το διαβάσεις στη γυναίκα σου
ή στην γκόμενά σου ή στον γκόμενό σου
ή στους γονείς σου ή σε οποιονδήποτε άλλον,
δεν είσαι έτοιμος να γίνεις συγγραφέας.
Μην γίνεις σαν τόσους και τόσους γραφιάδες,
μην γίνεις σαν κι αυτούς τους μύριους
που αυτοαποκαλούνται συγγραφείς,
μην γίνεις κουτός και πληκτικός
και ξιπασμένος,
μην αφήνεις την αυταρέσκεια να σε κατασπαράξει.
Οι βιβλιοθήκες του κόσμου έχουν
πνιγεί στο χασμουρητό με το σινάφι σου.
Μην προστεθείς κι εσύ σ’ αυτούς.
Μην το κάνεις.
Αν δεν εκτοξεύεται απ’ την ψυχή σου σαν πύραυλος,
Ας το καλύτερα.
Καν’ το μονάχα αν νιώσεις ότι το να μην το κάνεις
Θα σε οδηγήσει στην τρέλα,
στην αυτοκτονία ή στο φόνο.
Αλλιώς, μην το κάνεις.
Αν δεν νιώσεις ότι ο ήλιος μέσα σου
σου καίει τα σπλάχνα,
μην το κάνεις.
Όταν έρθει στ’ αλήθεια η ώρα,
κι αν έχεις το χάρισμα,
θα συμβεί
από μόνο του
και θα συνεχίσει να συμβαίνει
ώσπου να πεθάνεις ή ώσπου να πεθάνει εκείνο.
Άλλος τρόπος δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει.
Ποτέ δεν υπήρξε.

Τσαρλς Μπουκόφσκι, Ώστε Θες να Γίνεις Συγγραφέας;

Με τις απαραίτητες προσθαφαιρέσεις καν'τε και ΄σεις λίγο Μπουκόφσκι δικό σας σήμερα κομμένο και ραμμένο στα μέτρα σας, συμφέρει. 

Ευλόγησον. 

Υ.Γ. Βέβαια κάποιες φορές, έρχονται και κάποια εξαιρετικά ερεθίσματα κατά τη διάρκεια του ύπνου. Προτείνουμε την τεχνική μπλοκάκικαιμολύβιδίπλαστομαξιλάρι έτσι ώστε τίποτα να μην πάει χαμένο.

Κάπως έτσι άλλωστε το ΖΟΜΠΟΤ ήρθε στον κόσμο...

Αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία! 

Εν καιρώ...

Πώς θα χάσετε 20 κιλά σε μία εβδομάδα;

ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΧΑΣΕΤΕ 

20 ΚΙΛΑ 

ΣΕ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

!

Η φάση είναι speed dating. Υο

ΤΟ ΙΒΕΝ Τ ΣΤΟ ΦΕΙΣΜΠΟΥΚ ΕΔΩ

Υ.Γ. Θα είναι και ο Τάκης εκεί. Ευλόγησον.

ΕΣΥ;

Καὶ ἦλθεν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἐπτὰ φιάλας, καὶ ἐλάλησε μετ᾿ ἐμοῦ λέγων· δεῦρο δείξω σοι τὸ κρῖμα τῆς πόρνης τῆς μεγάλης τῆς καθημένης ἐπὶ ὑδάτων πολλῶν, μεθ᾿ ἧς ἐπόρνευσαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ ἐμεθύσθησαν οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν ἐκ τοῦ οἴνου τῆς πορνείας αὐτῆς. Καὶ ἀπήνεγκέ με εἰς ἔρημον ἐν πνεύματι. καὶ εἶδον γυναῖκα καθημένην ἐπὶ τὸ θηρίον τὸ κόκκινον, γέμον ὀνόματα βλασφημίας, ἔχον κεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα καὶ ἡ γυνὴ ἦν περιβεβλημένη πορφυροῦν καὶ κόκκινον καὶ κεχρυσωμένη χρυσίῳ καὶ λίθῳ τιμίῳ καὶ μαργαρίταις, ἔχουσα ποτήριον χρυσοῦν ἐν τῇ χειρὶ αὐτῆς, γέμον βδελυγμάτων, καὶ τὰ ἀκάθαρτα τῆς πορνείας τῆς γῆς, καὶ ἐπὶ τὸ μέτωπον αὐτῆς ὄνομα γεγραμμένον· μυστήριον, Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἡ μήτηρ τῶν πορνῶν καὶ τῶν βδελυγμάτων τῆς γῆς. Καὶ εἶδον τὴν γυναῖκα μεθύουσαν ἐκ τοῦ αἵματος τῶν ἁγίων καὶ ἐκ τοῦ αἵματος τῶν μαρτύρων ᾿Ιησοῦ, καὶ ἐθαύμασα ἰδὼν αὐτὴν θαῦμα μέγα. Καὶ εἶπέ μοι ὁ ἄγγελος· διατί ἐθαύμασας; ἐγὼ ἐρῶ σοι τὸ μυστήριον τῆς γυναικὸς καὶ τοῦ θηρίου τοῦ βαστάζοντος αὐτήν, τοῦ ἔχοντος τὰς ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ τὰ δέκα κέρατα. Τὸ θηρίον ὃ εἶδες, ἦν καὶ οὐκ ἔστι, καὶ μέλλει ἀναβαίνειν ἐκ τῆς ἀβύσσου καὶ εἰς ἀπώλειαν ὑπάγειν· καὶ θαυμάσονται οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν οὐ γέγραπται τὸ ὄνομα ἐπὶ τὸ βιβλίον τῆς ζωῆς ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, βλεπόντων τὸ θηρίον ὅτι ἦν, καὶ οὐκ ἔστι καὶ παρέσται. Ωδε ὁ νοῦς ὁ ἔχων σοφίαν. αἱ ἑπτὰ κεφαλαὶ ὄρη ἑπτά εἰσιν, ὅπου ἡ γυνὴ κάθηται ἐπ᾿ αὐτῶν, καὶ βασιλεῖς ἑπτά εἰσιν· οἱ πέντε ἔπεσαν, ὁ εἷς ἐστιν, ὁ ἄλλος οὔπω ἦλθε, καὶ ὅταν ἔλθῃ, ὀλίγον αὐτὸν δεῖ μεῖναι. καὶ τὸ θηρίον ὃ ἦν καὶ οὐκ ἔστι, καὶ αὐτὸς ὄγδοός ἐστι, καὶ ἐκ τῶν ἑπτά ἐστι, καὶ εἰς ἀπώλειαν ὑπάγει. Καὶ τὰ δέκα κέρατα ἃ εἶδες δέκα βασιλεῖς εἰσιν, οἵτινες βασιλείαν οὔπω ἔλαβον, ἀλλ᾿ ἐξουσίαν ὡς βασιλεῖς μίαν ὥραν λαμβάνουσι μετὰ τοῦ θηρίου. Οὗτοι μίαν γνώμην ἔχουσι, καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν αὐτῶν τῷ θηρίῳ διδόασιν. Οὗτοι μετὰ τοῦ ἀρνίου πολεμήσουσι, καὶ τὸ ἀρνίον νικήσει αὐτούς, ὅτι κύριος κυρίων ἐστὶ καὶ βασιλεὺς βασιλέων, καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ κλητοὶ καὶ ἐκλεκτοὶ καὶ πιστοί. Καὶ λέγει μοι· τὰ ὕδατα ἃ εἶδες, οὖ ἡ πόρνη κάθηται, λαοὶ καὶ ὄχλοι εἰσὶ καὶ ἔθνη καὶ γλῶσσαι. Καὶ τὰ δέκα κέρατα ἃ εἶδες καὶ τὸ θηρίον, οὗτοι μισήσουσι τὴν πόρνην καὶ ἠρημωμένην ποιήσουσιν αὐτὴν καὶ γυμνήν, καὶ τὰς σάρκας αὐτῆς φάγονται, καὶ αὐτὴν κατακαύσουσιν ἐν πυρί. ὁ γὰρ Θεὸς ἔδωκεν εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν ποιῆσαι τὴν γνώμην αὐτοῦ, καὶ ποιῆσαι μίαν γνώμην καὶ δοῦναι τὴν βασιλείαν αὐτῶν τῷ θηρίῳ, ἄχρι τελεσθῶσιν οἱ λόγοι τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἡ γυνὴ ἣν εἶδες ἔστιν ἡ πόλις ἡ μεγάλη ἡ ἔχουσα βασιλείαν ἐπὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς.
                                         
                                                                 

Κουραδίτσες κουραδίτσες. Γιούπι!

Υποσχέθηκα πως θα γιορτάσω τα πρώτα σχηματοποιημένα κόπρανα!

Μέτα από αρκετές μέρες ταλαιπώριας από μία ύπουλη-ύπουλη γαστρεντερίτιδα, ανάμεσα στα άλλα έμαθα πολλά πολλά καινούργια πράγματα! Είχα υποσχεθεί πώς τη μέρα που θα τα κατάφερνα ξανά, θα τη γιόρταζα. Ανοίγοντας για να καταγράψω όλες αυτές τις σημαντικές πληροφορίες, έπεσα πάνω σε ακόμα πιο πολλές! Τις παραθέτω ευθύς αμέσως λοιπόν:

Κλίμακα Μπρίστολ

Σου λέει, δείξε μου τα κακάκια σου, να σου πω ποιος είσαι! Τίμια, αλλά πιστεύω ότι, υπήρχε περιθώριο για type 8, 9 και 10 άνετα. (άγγιξα το type 11 αυτές τις μέρες, τρου στόρι) 

Κλίμακα Σκόβιλ

Σου λέει πόσο καυτερό είναι κάτι! Π.χ. θα μπορούσα να είμαι 2.200.001s.h.u. (τρου στόρι επίσης)

Διάρροια

Εξαντλητική. Σε γεμίζει καινούργιες εμπειρίες, σε απαλλάσσει από ταμπού και περιττές σκέψεις, σε κάνει να παίρνεις γρήγορες και σωστές αποφάσεις. Σου δείχνει ποιος είναι και ποιος δεν είναι πραγματικός φίλος...

Οσονούπω, έρχεται ακόμα ένα promo video του ακαταμάχητου Γ.Γ. 

Λυπάμαι, πρέπει να φύγω, το ό,τι πιο κοντινό σε ιατρική μάθημα με περιμένει να του γράψω πως σχεδιάζω το καλοκαίρι μου, ποιες αλλαγές πρέπει να γίνουν στο εκπαιδευτικό σύστημα ώστε τα ψάρια να μην κρίνονται από το πόσο καλά σκαρφαλώνουν σε δέντρα και μία υπόσχεση τιμής για ένα αληθινό ραντεβού με την γνώση! 

Υ.Γ. Σκέφτομαι σήμερα να φάω βρώμικα, επειδή έχω στο αίμα μου την αλητεία Υο.

Υ.Υ.Γ. Τρου στόρι (true story αδαή) : το είπα παραπάνω, το σκέφτηκα πριν λίγο, το δημιούργησα πριν λιγότερο. Αν γίνει βάιραλ, θα ξέρουμε από που ξεκίνησε γιατί κάποιοι δε με πιστεύουν πως κινώ τα νήματα αυτού του πλανήτη. Το κυκλοφορώ σε δύο βερσιόν, μία με διακριτική και μία με λιγότερο διακριτική τοποθέτηση της ΜΑΝΑΣ του. 

Υ.Υ.Υ.Γ. Ο Χριστόφορος είναι ωραίο γκομενάκι. Το παραδέχομαι. Ευλόγησον.

Ο κύριος Ρόναλντ ήταν τρομακτικός

Μία αλλόκοτη φιγούρα που χάθηκε στον χωροχρόνο, ήταν ο κύριος ΜακΝτόναλντ Ρόναλντ. Δεν έχω ψάξει τους λόγους για τους οποίους εξαφανίστηκε, αλλά πιστεύω ότι, είχε κάποια σχέση με παιδεραστία. Δε υπάρχει κανένας ρατσισμός για τους κλόουν, απλώς ένα ένστικτο.

Υ.Γ. Δείξε μου τους φίλους σου, να βγάλω κάποια βιαστικά συμπεράσματα για το ποιος ίσως είσαι:

... τροφή για σκέψη!

Στην Αθήνα, δεν έχω φίλους, μόνο γνωστούς, ραπαπαπαμ.

Εδώ το καλό Χριστούγεννο. Πάρε, πάρε.

Αναβολή

8852 days
764.812.800 seconds
12.746.880 minutes
212.448 hours
8852 days
1264 weeks and 4 days

οι χειρότερες στιγμές της ζωής μου

Ήταν περασμένα μεσάνυχτα, κόντευε δύο το βράδυ θαρρώ. Το βαθύ σκοτάδι έσπαγε ο ήχος της βροχής. Η πόλη στολισμένη με λαμπιόνια, καρτερικά έβλεπε τον ερχομό των γιορτών και της απελπισμένης νόθας χαράς που στόλιζε τους νυχτερινούς διαβάτες. Δρόμοι υγροί, άνεμος που λυσομανάει, κρύο που σαν τη μύτη από το δρεπάνι του Χάροντα άγγιζε πονηρά την καυτή φλόγα της εγκλωβισμένης στο σώμα σου ανάσας.
Μετά από ώρες σε δύσβατα αδιέξοδα φαύλων κύκλων στα οποία η μελωδία μίας ελπίδας για διέξοδο σιωπηλά σχεδόν ούρλιαζε, με μία ένοχη ηδονή άγγιζα στη μοναδική μου τσέπη τα προτευλευταία μου χρήματα. Δεν ήταν πολλά, μα ήταν αρκετά για να τα ανταλλάξω με λίγη τροφή που θα με βοηθούσε να επιβιώσω.
Βρέθηκα έξω από το βρωμερό ναό της "γρήγορης τροφής". Όλοι ήξεραν καλά τι συνέβαινε εκεί μέσα, κανείς όμως δεν τολμούσε μήτε να τρέξει μακριά, μήτε να ξορκίσει το κακό.
Πέρασα τις πύλες.
Δειλά, δειλά κατάφερα να πάω κοντά της. Κοιτώντας χαμηλά της ψιθύρισα τι ήθελα να μου φέρει. Ζήτησα παραπάνω απ'όσα μπορούσα να έχω. Με λυπήθηκε νομίζω. Προσπάθησε να δει αν μπορεί δίχως να το μάθει ο αφέντης να μου δώσει το κάτι παραπάνω. Της χαμογέλασα. Η καλή της πρόθεση με τάισε από κάτι που έμοιαζε ξένο πια σε αυτό τον πλανήτη. Δε μπόρεσε να με βοηθήσει, αλλά μου ήταν αρκετό αυτό που τα μάτια μου είχαν δει. Τα μάζεψε γρήγορα σε μία σακούλα και μου ευχήθηκε "καλό βράδυ". Πόσο ειρωνικό;
Η μανία της γης στο κρεσέντο της.

Άνοιξα να φάω πρώτα μία δύο πατατουλίτσες, μου χύνεται η κρόκα κόλα στο μπέργκερ, με πιάνει πανικός να σώσω την κρόκα κόλα, βρέχονται οι πατάτες, το μπέργκερ έχει γίνει ήδη νιμού, το ψωμάκι-πάτος έχει γίνει παπάρα με κόκα, πάω να το σηκώσω μου πέφτει στο κράσπεδο, βρέχει η βροχή το ψωμάκι-κορυφή μένω με το κοτοπούλο σόλο, στο επόμενο βήμα -χλαατσ- μου πέφτει sauce και τυρί κάτω. Βγάζω την κουκούλα και τα παίζω όλα για όλα. Δε με ένοιαζε τίποτα πια. Τα είχα χάσει όλα μέσα σε δύο στιγμές. Τελικά έφαγα ένα παπαριασμένο κοτόπουλο με βροχόνερο από πάνω, κρόκα κόλα από κάτω, υγρές πατάτες και πέντε γουλιές κρόκα κόλα από το μισό λίτρο που είχα αγοράσει με τα προτελευταία μου λεφτά.
Ρεύτηκα με θλίψη καθώς συνέχιζα να περπατάω στο έλεος της βροχής.

Υ.Γ. Μήπως του κύκλου του φαύλου το φ δεν είναι φ, αλλά είναι κ ; 

Ένας Μάιος